Mostrando entradas con la etiqueta Werner Finance. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Werner Finance. Mostrar todas las entradas

viernes, 18 de marzo de 2011

Spaanse spaarbanken, banken en wijsneuzerij


Anderhalf jaar geleden vertelde ik en plein Spaans public dat de Spaanse spaarbanken (Cajas de Ahorro) gedateerde instellingen waren en dat deze uiteindelijk omgebouwd zouden worden tot conventionele banken.


In de zaal zaten wat werknemers van dergelijke Cajas -mijn geluk- en die vielen uiteraard met felle kritiek over mij heen.

¨De cajas horen bij onze cultuur daar ze dichter bij de mensen staan dan de banken¨
¨Doordat de cajas nauw verbonden zijn an hun territorio -zowel sociaal als politiek- kunnen ze sneller handelen en zijn derhalve efficiënter¨.
¨Een deel van de winst wordt gereserveerd voor Obra Social; de maatschappij vraagt hierom¨.¨De cajas zijn niet beurgenoteerd, dus...blah blah blah¨.

Lariekoek en drogredenen!

Ik kon het onlangs niet laten één van deze heren (na mijn presentatie hebben we kaartjes uitgewisseld) te mailen met de vraag wat hij van het trage proces omtrent de actuele fusies én de verdwijning van de cajas vond. Zijn enige antwoord:¨¡Listillo! ;)¨ (=wijsneus, met een smiley)

Het lijkt er altijd op dat de Spanjaarden achter de feiten aanlopen en dat de Nederlanders, de wijsneuzen, haantje de voorste zijn.

Vorige week las ik in een rapport van de BBVA dat ze verwachten dat binnen 10 jaar de mensen toch minder bankkantoren nodig hebben. Hallelujah! Het is jammer dat er geen persoonlijke naam onder het rapport stond want ik had de schrijver voor deze geweldige ontdekking graag een sigaar gestuurd.

ING werd destijds met de introductie van de 0-commissie producten zwaar bekritiseerd. Ze zouden het Spaanse bankmodel om zeep helpen, hun Spaanse avontuur zou een flop worden aangezien ze maar een paar kantoren openden (terwijl de Spanjaarden kantoren wilden zien) en zich op online banking richtten... ook dat resultaat is inmiddels bekend. De oranje leeuw is here to stay.

Om er nog een schepje bovenop te doen, vond de geniale marketingafdeling de term ¨fresh banking¨ uit. Feitelijk houdt dat niets in, maar de gemiddelde Spanjaard -die de vertaling van fresh nog niet eens kent- vond het een term muy guay en vervolgens wilde half Spanje aan fresh banking bij de ING doen. Wijsneuzerij of genialiteit?

jueves, 30 de septiembre de 2010

Staking in slapend Spanje


De communistische CCOO en de gematigde UGT staan recht tegenover de bezuinigingsplannen van de socialistische regering van premier Jose Luis Rodriguez Zapatero (ZP voor bekenden).

ZP wil onder andere de pensioengerechtigde leeftijd verhogen van 65 naar 67 en de ambtenarensalarissen met 5 procent korten.


Schokkende plannen voor een land wat op het punt staat achter Griekenland aan te glippen?
Ni de coña; totaal niet.

Desalniettemin is een vrije dag voor de onproductieve Spanjaard toch weer een vrije dag en dat is mooi meegenomen. Het gros van de ´spijbelaars´ is lekker thuisgebleven of op een terrasje gaan zitten. Heerlijk toch? Otra caña!

De overheidsbezuinigingen zijn echter nodig om de grote tekorten weg te werken. Massief hebben we op verschillende niveaus (persoonlijk, provincias, comunidades en nationaal) veel teveel geld uitgegeven. Sterker; grotendeels betrof het geld wat andere Europeanen hebben moeten afstaan...

De bevriezingen van pensioenen en verhoging van de pensioenleeftijd van 65 naar 67 jaar zijn geen leuke zaken. Het is veel leuker om in bed te bliven liggen, dvd´tjes te kijken of je klem te zuipen op het terras van je lokale bar (onder het mom ´overtuigen is overdrijven´..), maar een land zoals Nederland kijkt toch weer meer naar de toekomst.

Dat ZP geen leider is, staat buiten kijf. De door hem gepresenteerde plannen zijn echter een noodzakelijk kwaad om Griekse toestanden te voorkomen. Wanneer die plannen niet doorgevoerd worden kunnen we hier straks -volgens Griekse traditie- na het feestje de scherven oprapen.
www.redrockfx.com, werner finance, vincent Werner Financewerner,

lunes, 6 de septiembre de 2010

Spanje uit de euro?!


Verontwaardigde krantekoppen riepen ons een paar maanden geleden nog toe dat Spanje geen Griekenland is en dat er internationaal gezien een te negatieve kijk bestond op de Spaanse economie. Dat riep de directie van Lehman, de op 3 na grootste investeringsbank in de VS, eveneens alvorens in de afgrond te verdwijnen.

Sinds jaren waarschuw ik voor de wankele positie van Spanje in de glazen euro-vitrine. Vroeg of laat valt alles aan diggelen (voor zover dat nog niet gebeurd is).

Natuurlijk kijken we naar de economische indicatoren zoals de werkeloosheid, de begrotingstekorten, de economische groei...etc., maar wat we niet in economische berichtgeving terugzien, is wat ik noem de ´lack of European mentality´.

Waar ik vaak op terugval is waar: Brussel heeft 86 miljard in de Spaanse economie gepompt en de integratie van Spanje in de EU-zone heeft het geld destijds spotgoedkoop gemaakt waardoor iedereen een woning kon aanschaffen.

Wat ook waar is, is dat die verschrikkelijk veel bankkantoren die het land ´rijk´ is, allemaal ´s middags gesloten zijn, dat de Spaanse rechters (zo´n 4000) part-time werken en dat er op veel plaatsen in Spanje een beperkt werkrooster-zomerrooster wordt gehanteerd. Een zomerrooster?! Dat zou te maken hebben met de warmte buiten, maar volgens mij bestaat er zoiets als 'airco'.

Dat is een mentaliteitskwestie.

Ik beweer ook dat de lage productiviteit (Spanjaarden zijn nog minder productief dan de Portugezen en Grieken) daar een consequentie van is. Op persoonlijk, overheids- en bedrijfs niveau neemt men weinig verantwoordelijkheid in verhouding tot landen als Nederland, Engeland, Duitsland, Frankrijk... Dus; Een lack of European mentality.

Terug naar het economisch vergrootglas. Spaanse burgers en instellingen zijn het buitenland €1.500.000.000.000 schuldig. Dan kijken we nog niet eens naar de ´te verwaarlozen´ 200 miljard die de regering schuldig is.

Spanje doet veelvuldig een beroep op de vangnetten van de Europese Centrale Bank, maar daar zal spoedig een eind aan komen. Volgens een rapport van het vooraanstaande ´Capital Economics´ heeft Spanje de keus: of uit de euro stappen met een mogelijk herstel in 2017 of een gegarandeerde ´lost decade´ met torenhoge werkeloosheid en praktisch geen groei de komende 10 jaar.

Ik denk niet dat Spanje de euro achter zich zal laten (als ze dat al zou doen zou ze dat na een ander land doen), maar dat de economische tijden nog grauwer worden had ik reeds voorzien.
Werner Finance, Vincent Werner, www.wernerfinance.com
geldzaken Spanje

miércoles, 14 de julio de 2010

Een kijk op de dollar vanuit Barcelona


Geld maakt geld en mensen die niet bereid zijn een klein gedeelte van hun kapitaal opzij te zetten zullen het nooit 'maken'.

Er worden mij steeds meer vragen gesteld over de FOREX (van: foreign exchange), de grootste financiële markt ter wereld -of anders gezegd-; de internationale geldmarkt. Ogen die de financiële markten volgen weten dat dit vandaag de dag de markt is waar het meeste geld verdiend kan worden.
Veel vragen gaan over die oude vertrouwde dollar(USD), the greenback...
Maar hoe oud en vertrouwd is die waarde nou eigenlijk?

De dollar was niet altijd de dominante valuta in de wereldeconomie. In een grijs verleden, in de Gouden Eeuw genoot de gulden die status. In onze recentere geschiedenis, tot de eerste Wereldoorlog, was het Britse pond (GBP) de belangrijkste munt ter wereld.

Kort voor het einde van de Tweede Wereldoorlog (1940), grepen de Amerikanen de moneaire wereldmacht in Bretton Woods (New Hampshire). daar werden de valuta's van de belangrijkste Amerikaanse handelspartners aan de dollar gekoppeld. Daarbij garandeerden de VS dat centrale bankiers van deelnemende landen hun dollars onbeperkt konden inwisselen voor goud.

Eind jaren '60 begonnen Zwitserland, Frankrijk en Nederland de Amerikaanse garantie te testen door goud op te vragen uit de kluizen van Fort Knox. In 1971 nam toenmalig president Nixon de belangrijkste monetaire beslissing van de laatste 50 jaar: hij schortte de eerder afgegeven garantie eenzijdig op. Sindsdien speelt goud geen formele rol meer in het beleid van centrale bankiers. Een stukje papier, de dollar, nam de rol van monetaire standaard over. Vertrouwen dat dit stukje papier zijn waarde behoudt is cruciaal.

Aangezien andere landen voortdurend dollars nodig hebben om gronstoffen en olie te kopen, kan Amerika massa's dollars drukken zonder dat de inflatie in eigen land gierend uit de hand loopt. Zolang dat geld buiten de VS wordt uitgegeven is er niets aan de hand.

Terwijl doemdenkers verwachten dat de dollar vroeg of laat omvalt, bedragen de totale valutareserves in de wereld nog 5.700 miljard dollar, waarvan bijna de helft bij de Chinezen en de Japanners ligt. Hoewel de dollar ten opzichte van andere grote valuta's flink geschommeld heeft hoeven we ons dus geen zorgen te maken over het vertrouwen wat het geniet. het is nog veel waard. Nu de euro nog...financiiel advies Spanje, Barcelona, Werner Finance, geldzaken Spanje

martes, 8 de junio de 2010

Spaanse kranten, fabeltjeskranten...


Met name 'La Vanguardia' en 'el periodico' maken zich schuldig aan misleidende economische berichtgeving.

Vaak gebeurt dit niet opzettelijk, maar vele journalisten worden duidelijk niet gehinderd door enige vorm van kennis. Met name gegevens over de huizenmarkt worden klakkeloos overgenomen uit zorgvuldig opgestelde rapporten van verschillende banken (!). Zo zouden de huizenprijzen volgens een bericht wat ik vorig jaar heb uitgeknipt al stabiliseren...



Nu weten we echter dat dat nog niet het geval was. Op veel plekken kon er nog 17% van de prijs af. Banken zien hun huizenportefeuilles toenemen - er is voor een waarde van 59miljard in beslag genomen- en denken dit te kunnen remmen door te roepen dat de prijzen niet verder zakken.


Zo roepen ze ook dat de Spaanse beurs (Ibex35) omhoog gaat. Dat gaat ook wel gebeuren maar niet op korte termijn. De tijd zal uitwijzen, zoals ik 2 maanden geleden op een congres vertelde, dat Afrika op de middellange termijn uitzonderlijke rendementen zal produceren en dus naast huidige toppers als China (pas op het bellenblazen) en India VEEL ineteressanter is dan het Ibexje.


Ook mooi; vandaag (8 juni 2010) in de krant: de huizenverkoop was het eerste trimester van dit jaar 16,2% hoger dan het laatste trimester van 2009 (Colegio de Registradores). Historisch gezien kopen mensen geen huizen rond kerst en prefereren af te wachten wat het nieuwe jaar gaat brengen. Appels met peren, meneer de uil en het A-team,... allemaal waardeloze vergelijkingen.


Nog eentje voor de kijkbuiskinderen onder ons: Beleggingsfondsen (Fondos de Inversión) zijn investeringsinstrumenten voor de middellange- en lange termijn. Waarom worden er dan in godsnaam de best presterende fondsen van de week afgedrukt in La Vanguardia (zondag editie)?! Op het bijgevoegde plakplaatje zien we de top 10 van september en oktober 2007/2008. Niet één van de allerbeste superfondsen in 2007, haalt de top 10 van onze journalisten in 2008.


Slaap lekker.


www.wernerfinance.com, Werner Finance, Vincent Werner


jueves, 6 de mayo de 2010

Spaanse economie met Grieks luchtje


Spanjaarden die in de financiële sector werken snappen de verlaging van de rating van Standard & Poor's niet. Spanje is Griekenland niet, blaat iedereen als een kudde schapen.

In dit land concentreert men zich op de verkeerde vragen: Zapatero of Rajoy? Hoe ver kunnen we de onafhankelijkheid van diverse comunidades doorvoeren? Had Spanje de Euro wel moeten accepteren? Als land blijven we te lang stil staan bij de vraag waarom Spanje met Griekenland wordt vergeleken.... en intussen draait de wereld door.

Griekenland heeft opzettelijk verkeerde gegevens aangeleverd en volgens mij hebben we daar een naam voor: fraude (in het Spaans: fraude). Dit probleem is veel ernstiger dan die lening die de EU moet ophoesten. En principio durfde Papandreu de vinger nog naar Brussel te wijzen. "We hebben verkeerde gegevens aangeleverd, maar dat had Brussel maar moeten controleren". Alsof het om het valsspelen bij een spelletje ganzenbord gaat. Persoonlijk vind ik het jammer dat grappenmakers zoals Papandreu ongestraft de welvaart en het welzijn van "ons continent" kunnen ondermijnen.

Spanje is momenteel een economisch wrak, maar heeft niet gefraudeerd. In een presentatie die ik vorige week in een grote boekenzaak gaf (Werner Finance) heb ik de schuld aan de falta de cultura financiera gegeven. Onwetendheid met een vleugje onkunde; een fatale cocktail.

Economen zijn als de dood om voorspellingen te doen. Doe je dat één keer verkeerd dan wordt je geloofswaardigheids-rating gereduceerd tot nul. Mijn risico profiel staat mij toe dit wel te doen en zo heb ik de verslechterde rating reeds lang geleden voorspeld. Evenals de verslechterende positie van Banco Popular (gisteren met 5% op de beurs gedaald) en zo voorspel ik bij dezen een flat-growth rate voor de komende 2 jaar en hoge volatiliteit op de Spaanse beurs (IBEX-35).

In het algemeen zien Spaanse economen het herstel iets rooskleuriger. Ze zeggen "we weten dat het werkeloosheidscijfer van 20% niet reëel is, want iedereen werkt zwart bij en derhalve ligt het werkelijke cijfer lager". Als dat zo is (officiële bronnen schatten de zwarte economie op 20%) waarom passen we dat dan niet aan? Want die officiële 20% wordt overgenomen in Brusselse rekenmodules en door de S&P's. Hier hangt toch een Grieks luchtje aan. ..
www.wernerfinance.com, Vincent Werner, geldzaken in Spanje

domingo, 18 de abril de 2010

Spaanse banken en hun opgetrokken muren


Eergisteren heb ik het genoegen gehad om Lech Walesa in levende lijve te ontmoeten. Dat was een bijzonder én inspirerend moment. De charismatische elektromonteur uit Popowa in Polen groeide uit tot de meeste bekende vakbondsleider ter wereld, werd president van Polen en ontving vele internationale onderscheidingen, waaronder de Nobelprijs voor de vrede.

Lech, was uitgenodigd om te komen spreken op een bankcongres in Sitges. Hij sprak over wilskracht, vrijheid, over het opkomen voor je rechten en over het afbreken van muren. Polen speelde een grote rol in de val van het IJzeren Gordijn: Walesa richtte in Polen Solidarnosc op, de eerste vrije vakbond in het communistische Oost-Europa. Op subtiele wijze, zoals een goed politicus betaamt, werd aan het eind van zijn betoog een vergelijking getrokken met het beklemmende Spaanse banksysteem.

Spanje blijft het op één na duurste bankenland van Europa, maar als men niet ziet wat er buiten de muren gebeurt ontbreekt het referentiekader om alles in het juiste perspectief te plaatsen. Lech Walesa heeft in zijn strijd voor justicia een belangrijke rol gespeeld in de val van het ijzeren gordijn. Zonder mezelf een rol toe te eigenen blijf ik voor gerechtigdheid in de financiële Spaanse wereld strijden.

Sinds kort werk ik nauw samen met Ausbanc, een consumentenorganisatie gespecialiseerd in financiële kwesties. Mocht je je momenteel binnen financiële muren bevinden die door een financiële instantie zijn opgetrokken, neem dan contact op. Als die lange "ijzeren " muur die Berlijn opsplitste afgebroken kan worden, dan kunnen jouw muren dat ook....

Aan het eind van zijn betoog wilde ik Lech graag ontmoeten en –naar ik later begrepen had- ging die wens voor de meesten onder de 600 aanwezigen op. Uiteindelijk waren er maar 2 aanwezigen die persoonlijk kennis hebben gemaakt, één daarvan was ik. Ik begroette hem in het Pools en ogenschijnlijk vond hij dat bijzonder leuk.
Nogmaals, wat een charismatisch persoon en wat een bijzonder moment....

lunes, 29 de marzo de 2010

Werner Finance/www.wernerfinance.com trekt Spaans jasje aan


¨Als je zo´n 10 jaar in Spanje woont en je klanten zijn mensen die in Spanje wonen mag je je eigenlijk niet meer met een Engelstalige website vertonen,¨ zo werd mij onlangs door een Spaanse vriend verteld. En gelijk had hij.


We hebben ons nog even afgevraagd of de site naast het Spaans ook in het Engels gelanceerd moest worden, maar ervanuitgaande dat zelfs de Engelsen hun best doen de Spaanse taal machtig te worden: we decided to go Spanish.

Si Señor.

Ook vanwege het feit dat Spanje de minst ontwikkelde financiële cultuur van Europa heeft, de hoogste werkeloosheid telt en als 4e Europees land het hoogste risico op armoede onder de bevolking loopt.... wellicht geen slechte keuze.

Hoewel het sowieso tijd werd voor een nieuw logo is een crisis het beste moment om veranderingen door te voeren en met de voorbereiding op de economische opleving te beginnen. Werner Finance heeft een nieuw jasje aangetrokken: een Spaans jasje.

Om te kijken of het jasje goed valt....
geldzaken in Spanje presenteert: www.wernerfinance.com

domingo, 21 de marzo de 2010

Wanbetalers een Spaanse hypotheek?


Tijd om de kennis van de Spaanse woordenschat te verrijken:

Moroso, -sa adj. Que se retrasa en el pago de una deuda, sinónimo; mal pagador

Ik heb het wel eens vaker over morosidad, uitgestelde betalingen, gehad en je vraagt je misschien af hoe dat onderwerp ons raakt.

Velen vragen mij of het een goed moment is om een appartement te kopen. Duidelijk is dat het moment beter is dan een jaar geleden, maar voor degenen die op hete kolen zitten behoort de hamvraag in het koopproces te zijn 'Mag het iets minder zijn?'

Hoewel in sommige gevallen de "kortingen" al oplopen tot 26% zijn de prijzen nog zo flexibel als Barba-papa. Waarom ik kortingen tussen " " plaats? De huizen en pisos waren én zijn behoorlijk over gewaardeerd dus kunnen we technisch gezien niet van korting spreken. Banken doen dat wel want die willen zo snel mogelijk van die sterk groeiende portefeuille af. Logisch, nietwaar?

Echter, voordat we onderhandelingen starten het volgende: een hypotheek of andere kredietvorm aanvragen is praktisch onmogelijk wanneer je op een officiële wanbetalerslijst staat. Deze lijsten worden door alle financiële entiteiten gebruikt om onze kredietwaardigheid te toetsen. In Spanje zijn dat er twee, te weten de RAI (Registro de Aceptaciones Impagadas) en ASNEF (Asociación Nacional de Entidades de Financiación).

Zelfs na het aflossen blijf je nog een behoorlijke tijd op de lijsten staan. Bij de RAI kan dat oplopen tot 30 maanden en bij ASNEF zelfs tot 6 jaar. Jammer als je nét nu dat droomappartement wilt kopen.

Wanneer iemand schulden wil aflossen moet hij dus met die schulden beginnen die in deze officiële registers te boek staan. Overbodig, maar toch: let op aan wie je geld verschuldigd bent.
Werner Finance, www.wernerfinance.com

sábado, 13 de marzo de 2010

Stoelendansje en zwartepieten met Spaanse banken

De meest betrouwbare risicokwalificaties worden afgegeven door een bedrijf wat Moodys heet (http://www.moodys.com/) en volgens Moodys zal Spanje´s kwalificatie verslechteren als het trage reorganistieproces van het financiële systeem niet in een stroomversnelling geraakt.
¿Perdón?
¿Wat gebeurt er dan momenteel?


Terwijl Spaanse banken en spaarbanken (de van origine non-profit (wat een grap) Cajas) bezig zijn met een vermoeiend stoelendansje en elkaar de zwarte piet toespelen, lopen we als land het gevaar dat geld straks duurder wordt. En dat is niet alleen slecht voor de banken, maar voor de totale economie. Duur geld=schaars geld=vermindering consumptie=vermindering produktie=vermindering nationaal inkomen enz.enz.enz.

Banken verdienen momenteel kleine marges en genieten een als een raket stijgende morosidad (achterstallige betalingen). In plaats van hier hun aandacht op te vestigen, concentreren ze zich op de onderlinge spelletjes (welke banken zouden er eigenlijk niet meer mee mogen doen?) die ze tijdens hun speelkwartiertje spelen. Maar straks gaat de bel en dan begint de les weer.
Mijns inziens wordt het een dure les.

martes, 2 de marzo de 2010

Spanje is duur & dom

Wanneer we over financieel Spanje praten hebben we het over de meest gebrekkige financiële cultuur van Europa. Hoewel ik dit had kunnen verzinnen is dit een krantekop van anderhalf jaar geleden.

Spanje is de op één na duurste ´bankmarkt´ binnen de grenzen van onze EU en consumenten betalen zich groen en geel aan commissies.

70% van de mensen die beleggen beweert dat ze het verloop van de financiële markten kunnen voorspellen, maar aan de andere kant faalt 80% met zijn beleggingen. Dit zijn officiële cijfers!

Die financiële cultuur krijgen Spanjaarden niet op school of aan de universiteit mee. Misschien leren ze over de financiële gezondheid van bedrijven of Business Units (bedrijfseconomie, accountancy) maar over persoonlijke financiën: cero, cero.

Thuis word die financiële cultuur er ook niet met de paplepel ingegoten. Ouders hebben massaal pisos gekocht terwijl er eigenlijk geen geld voor was. Daarnaast hebben slechts 8,5 miljoen Spanjaarden aan hun pensioen gedacht (en dat terwijl de kranten vol staan met de oproep om actie te ondernemen!).

De overheid kan ons die ontbrekende financiële kennis ook niet bijbrengen omdat ze zelf geen puñetera idea heeft. De staatsschuld bedraagt 11,5% van het BNP (PIB)! En zo is het mogelijk dat een bank als Santander een grotere waarde heeft dan Spanje´s BNP.

Ik roep al jaren dat er geen ruimte meer voor constructie in Spanje is en dat Spanje zich moet richten op meer dienstverlening en produkten met een hoge toegevoegde waarde en wat lazen we vanmorgen in de krant: de overheid zet in op constructie om meer banen te creëren..........
Dom, dom,.... of zijn we vergeten dat we nog 1,5 miljoen woningen op voorraad hebben? En hoe zat het ook alweer met die vastgoedbel die zo jammerlijk uit elkaar spatte?
www.wernerfinance.com

jueves, 14 de enero de 2010

Onopgeloste bankklachten, klagers wees geduldig...

Ok, ok, ik zal het direct toegeven; de Spanjaarden hebben aan mij een kritische (en voor hen dus moeilijke) klant.

Ter illustratie: gisteren moest ik mijn nieuwe telefoon bij Telefonica ophalen. Aangezien de dame die mij twee maal eerder te woord gestaan had niet aanwezig was, werd mij verzocht om me als een mak lammetje bij de wachtende kudde aan te sluiten.

Toen we 25 minuten verder waren en niet één klant opgeschoten waren werd het me teveel. Die eerste 2 keren had ik al 2 uur(!) geïnvesteerd (geen return on investment) en nu hoefde ik alleen maar mijn telefoon op te halen. Ik had nota bene al betaald en mijn toenmalige telefoon in mijn zak had de hele ochtend al geen bereik en geen 'bereik = geen business'.

Ik zal je de details besparen maar Hollandse nuchterheid en vriendelijk doch zeer dringend Spaans zorgden ervoor dat ik binnen 10 minuten weer buiten stond,... met telefoon.

Helaas komen we inefficiëntie (en bewuste misleiding) veel tegen in het Spaanse bankwezen. Wanneer banken je éénmaal hun dure geld verkocht hebben (dat is hun core business) en er blijkt iets niet te kloppen en/of je hebt een klacht, volg dan de hieronder beschreven procedure.

The 7 steps of highly ineffective complaint procedures (met dank aan Stephen Covey)
1. Vraag in je filiaal naar de bankdirecteur en leg deze persoon uit wat er mis is. Gebruik duidelijke en simpele woorden, want meestal heb je niet te maken met iemand die kennis van zaken heeft.
2. Als deze persoon vindt dat je gelijk hebt, kunnen getekende contracten vernietigd worden en kan de situatie hersteld worden in de 'oude situatie' van vóór dat het mis was. Ga er niet vanuit dat deze stap reëel is.
3. Stel hetgeen wat met de directeur besproken is kort en bondig op schrift met de mededeling dat jij en deze persoon van mening verschillen. Maak een kopie van de brief en stuur deze ondertekend (beiden moeten deze brief ondertekenen) naar Servicio de atención al Cliente.
4. Wanneer je na 6 weken nog geen antwoord hebt haal je bij Werner Finance of de Banco de Espana de zogenaamde hojas de reclamación. Deze moeten ingevuld, ondertekend en naar de afdeling Servicio de reclamaciones van de Banco de Espana gestuurd worden.
5. Je mag wederom wachten. Reken minimaal op nog eens 6 weken...
6. De Servicio de reclamaciones doet een uitspraak die NIET bindend is. Dus wanneer zij je in je gelijk stelt kan de bank alsnog zeggen dat je niet in je recht staat (geloof me: ya lo he visto).
7. Als je probleem na deze stappen nog niet opgelost is kan je een juridische procedure opstarten (Wernerfinance beschikt over de juiste contacten) of je tot een consumentenbond richten.

De praktijk wijst uit dat de klachtenformulieren die in het bankkantoor zelf liggen weinig uithalen. Zonde van de bomen die ervoor gekapt zijn...

Onopgeloste bankklachten lopen altijd via de Centrale Spaanse bank. Wees dus geduldig en als je tijd teveel hebt en je verveelt kan je altijd nog bij Telefonica in de rij gaan staan...




sábado, 5 de diciembre de 2009

Persmuskieten & Powerplayers in de Spaanse sprookjeswereld van geld en banken



Er was eens (Érase una vez....)... een land dat geregeerd werd door een grote boze wolf. Deze wolf had de democratie verworpen en wordt vandaag de dag vooral herinnerd als een beest wat iedere vorm van oppositie hardhandig de kop in drukte.

Onder het economisch vergrootglas zien we echter dat de man in kwestie (beter bekend als ´Franco´) ambitieus en carrière-georiënteerd was. Met 23 lentes was hij reeds kapitein en met 35 jaar was hij de jongste generaal van het Spaanse land. Onder Franco´s bewind kende het land een periode van stabiliteit en enorme economische groei. De welvaart nam toe en dit leidde in de jaren ´60 tot een nieuwe middenklasse.

Op de hindernisbaan naar de top stond één politieke beweging (de Falange), waarvan de leider in het gevang zat. Toen deze geëxecuteerd werd, werd dit stilgehouden voor de buitenwereld waardoor er geen nieuwe leider binnen die beweging gekozen werd. Franco liep op z´n gemak de hindernisbaan af en greep de macht. Dit was praktisch en doeltreffend. Het NIET-informeren kan tot macht leiden... Interesante...

De strategie van het niet-informeren (verder dan dat zal ik de vergelijking niet trekken) is op grote schaal toegepast door de banken en spaarbanken (cajas). Santander, BBVA en La Caixa zijn de sterspelers (lees: kampioenen in het niet-informeren) van de sterkste industrie in het moderne Spaanse sprookjesland. De Banco de España verplicht de banken om transparant
te communiceren maar voert vervolgens geen controles uit.

De beste, realistische rapporten en cijfers over de situatie van het Spaanse geld en de banken zijn afkomstig van buitenlandse bedrijven (marktonderzoek bureaus en consultancy firms) die in het Engels communiceren. Dat is jammer want laten de meeste Spanjaarden nou net geen Engels lezen.

Wanneer consumenten niet kunnen vertrouwen op de kracht van de Banco de España, de Spaanse banken, buitenlandse teksten en ook niet in aanraking komen met WernerFinance (ejem....), dan is hun enige uitweg naar informatie de Spaanse pers.

De Spaanse pers is veelal niets meer dan een ander sprookjesboek waarbij de banken als de gebroeders Grimm optreden. De Spaanse pers vermoeit ons al 3 jaar met het nieuws dat de Spaanse bankensector zo sterk is. Vaak (lees: heel vaak) zijn pagina vullende artikelen volledig gebaseerd op een rapport of onderzoek van Caixa Catalunya, BBVA en branchegenoten die allemaal hun eigen onderzoekafdeling hebben!

De persmuskieten nemen alles klakkeloos over wat de banken dicteren zonder ook maar enige onafhankelijkheid uit de pen te laten vloeien. Voorbeeld: 29 november: een pagina vullend artikel over de huizenprijzen die gestabiliseerd zouden zijn. Tussen neus en lippen door wordt genoemd dat het stuk gebaseerd is op een rapport van de SPECIALISTEN van de onderzoekstak van Caixa Catalunya. Op 3 december kunnen we echter in een klein persbericht lezen dat de Spaanse huizenmarkt nog voor 27% overgewaardeerd wordt en dat er nog 1,5 miljoen huizen op voorraad liggen...

Caixa Catalunya heeft net als andere banken huizen in portfolio waar ze vanaf moet. Ze heeft dus baat bij het afremmen van de huizenprijzen. Rapportjes en artikelen kunnen daarbij helpen, maar die horen niet in de nationale pers thuis. Het niveau past nét tussen Roodkapje en de rattenvanger van Hamelen met zijn fluit.

En ze leefden nog lang en gelukkig en WernerFinance blies het verhaaltje uit.




domingo, 22 de noviembre de 2009

Spaans koopgedrag op z´n Amerikaans; financiering

Als in het wilde westen komen er steeds meer aanbieders van ´koopwaren´op de markt terwijl de controle op deze aanbieders zich in tegengestelde richting ontwikkelt. Het kopen wordt steeds spannender. Door de prijsinflatie dalen de prijzen en op onze weg in de commerciële jungle maken bedijven het ons steeds makkelijker om die produkten te kopen die we eigenlijk niet moeten kopen. Wat bedoel ik daarmee?

Wanneer de cijfertjes op je bankrekening het niet toe laten om die aankoop te doen die je voor ogen hebt (het kopen van een woning reken ik hier niet mee) is het misschien het overwegen waard om de aanschaf uit te stellen. Het is het eenvoudigste rekensommetje:
inkomsten - uitgaven moeten groter dan o zijn...

Voor de mensen die dit wiskundige hoogstandje onder de knie hebben én besloten hebben om geen lening bij de bank los te peuteren of om het plastic kaartje waar crédito opstaat uit de portefeuille te trekken (¡chapeau!) hebben de Media Markets, PC City´s, meubelzaken en onze geliefde el Corte Inglés voor ons een hemels oplossing verzonnen: we mogen in termijnen betalen zonder interest te betalen! Wat onzettend aardig...

Zit hier iets achter? Claro que sí.

Ten eerste is het product duurder geprijsd (het Engelse hof is al overpriced, dus tel je verlies met een financieringsregeling die ´gratis´ is maar na) dan gebruikelijk is, maar dat maakt je niet uit door de regeling die je geboden wordt.

Binnen termijn x wordt je geacht de totale prijs van je aanschaf te betalen. Zonder dat het duidelijk uitgelegd wordt heben we te maken met een financieringscontract dat veelal wordt doorverkocht aan een financieringsmaatschappij (veelal onderdeel van een bank). Volgens de statistieken worden 75 tot 85% van dit soort contracten niet op tijd afbetaald en dat is business!
In de kleine lettertjes van contracten van bovengenoemde bedrijven (klanten van Werner Finance) heb ik veelal 24% kunnen lezen. Wanneer mensen niet binnen de afgesproken termijn betaalden gingen ze 24% interest betalen!

Enig idee wat dat mooie plasma scherm à €2.500 wat in 3 jaar betaald mag worden kan kosten? €2.500 x 1,24 x 1,24 x 1,24 = € 4.766 en 56 céntimos. Muchas gracias.

Tip: laat dat plasma scherm staan en kijk die wild west film op je huidige tv. Caveat emptor: laat de koper op z´n hoede zijn.




martes, 10 de noviembre de 2009

SWAPS: Sonder Waarschuwing Aan Particulieren Slijten

Vorige week stuitte ik zowaar op een 'nieuwe wanpraktijk' in het Spaanse bankwezen. Bankdirecteuren (!) die en masse de zogenaamde (rente) SWAPS als verzekering tegen een rentestijging verkopen.

'SWAP' is overigens geen acroniem voor de door mij verkeerd geZpelde titel van dit beschaafde stukje kritiek.

Een SWAP (op z'n Castiliaans : permuta financiera) is een derivaat, wat we in beschaafd Nederlands een afgeleid product noemen. Bij een SWAP wordt er gespeculeerd met de fluctuatie van een onderliggende waarde, wat meestal een rente type betreft.

Simpel gezegd verruilen twee partijen een risico of kasstroom en deze twee componenten worden ook wel de legs van de transactie genoemd. Daarnaast wordt een bandbreedte afgesproken waartussen de onderliggende waarde (het rente type) mag schommelen. Wanneer er buiten de bandbreedte geschommeld wordt kom je als klant in de speeltuin van de bank en daar kan je ieder spel spelen wat je wilt. Onthoud wel: de bank wint altijd...

In een periode dat rentestijgingen een hot topic waren, werden SWAPS als warme broodjes ('Pas op ze zijn heet!') verkocht als -zoals eerder vermeld- verzekeringen tegen rentestijgingen. Nu de rentes flink gedaald zijn (en historische dieptepunten behalen) moeten de SWAP-klanten diep in de buidel tasten. De risico's zijn zoals gewoonlijk niet /nauwelijks uitgelegd én dat terwijl het een hoog-risico produkt betreft!

De boetes die betaald moeten worden om van dit produkt af te komen zijn torenhoog en zelfs bankdirecteuren weten in een rechtzaal niet uit te leggen hoe deze berekend worden.

Mocht je (Spaanse) mensen kennen die momenteel gebukt gaan onder dit fenomeen, laat ze dan contact met mij opnemen (info@wernerfinance.com). We hebben een associatie opgericht waar momenteel 500 gedupeerden lid van zijn.

domingo, 8 de noviembre de 2009

De huidige situatie van de Spaanse banken: geen visie

Een jaar geleden werd het Spaanse bankwezen internationaal geprezen. Het zou het sterkste en gezondste systeem in de wereld zijn. Yeah right..... (zei ik toen al).

Er wordt gesproken over visie met betrekking tot het feit dat Spaanse banken weinig besmette subprime (hypotheek) pakketjes gekocht/verhandeld hebben. Er wordt even vergeten dat Spaanse banken die pakketjes niet hoefden te kopen aangezien de interne markt veel hypotheken verhandelde.

Daarnaast was de enorme Spaanse vraag naar hypotheken alleen maar mogelijk dankzij de euro, die lage interestpercentages realiseerde. In het kort: geen visie (proactiviteit), maar een vrij gelukkige samenloop van omstandigheden (reactiviteit).

De uitstaande bankenschuld aan de constructie sector is over de laatste 8 jaar gestegen met 850% terwijl de huisprijzen slechts met 10% gedaald zijn. De banken zijn momenteel de grootste huizeneigenaren in Spanje en zij houden de prijzen kunstmatig hoog door de looptijden van hypotheken systematisch te verlengen. Plat gezegd, heet dat ´uitstel van executie´. Met een werkloosheids- cijfer van 18,9% is de situatie onhoudbaar.

Mensen zonder banen kunnen hun leningen niet aflossen wat een stijging van de morosidad (=achterstallige schuldbetalingen) teweegbrengt. Banken ontvangen hierdoor minder geld. Daarnaast heeft de Centrale Europese Bank de geldkraan dichtgedraaid wat de falta de liquidez (tekort aan cold hard cash) verder opstuwt.

De piek van morosidad wordt historisch gezien 4-5 trimesters na het diepste punt van een recessie behaald. Dit diepste punt bevond zich in maart. In maart/mei 2010 krijgt de Spaanse bankensector dus de grootste klap. Boemm!!! Mogelijk gaat een enkele entiteit knockout.
De Cajas participeren op die fatale klap door te fuseren, maar in plaats van toe te geven dat slecht management hun entiteit richting afgrond dreef, beweren ze stuk voor stuk dat ze de fusie niet nodig hebben maar dat ze een strategische stap ondernemen....(gaap...)
Even wat snelle conclusies. Read ´em and wheep:
- Als je nu een lening nodig hebt ben je zuur. Je krijgt het geld niet tenzij je de hoofdprijs betaalt
- De enige manier voor banken om geld binnen te halen is jouw salaris op een rekening courant te ontvangen of depósitos te verkopen (trap hier niet in!)
- Banken zullen steeds meer onduidelijke producten lanceren waarin depósitos verwerkt zitten
- Banken zullen de overheid proberen te beïnvloeden om de constructiesector te ondersteunen.
- Banken zullen alleen hypotheken verstrekken op huizen die ze zelf in portefeuille hebben
Nu geld meer dan ooit: volg niet blindelings de adviezen van de bankmedewerker op, hij is getraind door een visieloze entiteit.... en ga rondshoppen.


lunes, 12 de octubre de 2009

Wat is dat nou: een financieel adviseur?


´Wall street is the only place in the world that people ride to in a Rolls-Royce to get advice from those who take the subway.´

Ook ik pak de metro in Barcelona om naar kantoor en klanten te gaan. Mocht je die zilvergrijze roadster onder die enorme stoflaag hebben zien staan in Poble Nou (¡limpiame!): die is van mij...

Wanneer mij gevraagd wordt wat voor werk ik doe antwoord ik dat ik financieel adviseur ben. Uiteraard doe ik meer dan financiële adviezen uitspreken. Zo geef ik presentaties over financiële constructies, economie en het NIET functioneren van het Spaanse bankwezen. Wat dat laatste betreft ben ik meermalig ´el cazador de bancos´ genoemd. Ook ben ik ´creador de capitales´ en financial coach genoemd. Financieel adviseur dus. Op zakelijk en -bij voorkeur- persoonlijk niveau.

Bij een juridisch geschil ga je naar een advocaat, bij lichamelijke pijn (of check-up) ga je naar een dokter en bij financieel onbehagen (of check-up) ga je naar een financieel adviseur. Alle drie handelen volgens de richtlijnen van de ´Ley de Privacidad´.

Dat Spaanse banken hun klanten een poot (of twee) uitdraaien is inmiddels bekend. Financieel advies van banken is vrijwel nooit in het belang van klanten. Dat was een doorn in het oog voor de Banc of Spain, de DGSFP (toezichthouder verzekeraars) en de CNMV (het Spaanse beurswaakhondje). Naar anglosaksisch model is de Consultor Financiero Personal in het Spaanse leven geroepen. In Spanje lopen slechts 500 van die licentiehouders rond die onder toezicht van de 3 eerder genoemde instanties opereren. Één van die 500 adviseurs is Nederlands, ...yours truly.

De misvatting bestaat dat ik mensen met veel geld adviseer. Sommige van mijn klanten hebben inderdaad genoeg centen bij elkaar ´geharkt´opdat ze niet meer hoeven te werken. De uitdaging is echter om voor mensen met weinig geld een kapitaal op te bouwen. Maximale service, minimale kosten.

Financiële adviezen sprak ik 9 jaar geleden ook uit toen ik in het traineeship van de ING zat. Maximale service, hoge kosten. Als incentive heb ik een trofee voor de beste financiële adviseur van het district Amsterdam (voornaamste district Nederland) gewonnen. Net als mijn auto rust deze onder een stoflaag.

Alle NL´ers in Spanje die zich in NL hebben uitgeschreven bouwen geen AOW-rechten op gedurende hun verblijf in het buitenland en hoogstwaarschijnlijk hebben zij een pensioenbreuk (lees: tekort) opgelopen. Dit is geen gezellig onderwerp,... het positieve nieuws zit hem echter in het feit dat er in Spanje goedkoper een potje kan worden opgebouwd dan in Nederland. Ik kan daarvoor een constructie opzetten waarbij je uiteindelijk geen kosten zult hebben.

Als je goedkoper wilt reizen dan de metro te pakken, dan kan je ouderwets de fiets pakken. Voordeliger je financiële toekomst regelen is onmogelijk.

jueves, 1 de octubre de 2009

Het gordijn waarmee de banken de huizenmarkt afschermen

Ondanks het FEIT dat variabele interest op de lang termijn meer rendement oplevert dan welk investeringsalternatief dan ook, blijven mensen mij bestoken met vragen betreffende de huizenmarkt. Schijnbaar is de buitenlandse populatie aan het ´Verspaansen´ en raken we geobsedeerd door eigen huisbezit als een Rajoy (twice a loser) die het presidentsschap ambieert.

In een eerder schrijven heb ik de Spanjaarden tot kampioen bellenblazen uitgeroepen. In een ander stukje gaf ik aan dat Spanje zich richting service economie en kwaliteitsproducten zou moeten bewegen. In dit stukje laat ik mijn mening/visie voor wat het is en beperk ik mij tot de harde getallen. Het verbaast mij dat de Spaanse media de getallen niet gebruikt om aan te geven waar de huizenmarkt naar toegaat: mayday, mayday...going down.

Ik trek het gordijn even opzij:

- Net als in de VS staan er in Spanje 1.000.000 woningen leeg. Het land van uncle Sam is echter 6 maal zo groot als Spanje;
- In 2000 bedroeg de waarde van uitstaande leningen aan bouwbedrijven € 33,5 miljard, in 2008 is die waarde opgelopen tot €318 miljard. Dat is een stijging van 850% en dat terwijl de huizenprijzen slechts met 10% gedaald zijn;
- Spaanse banken bepalen in 50% van de gevallen de taxatie van een woning (danger ahead!). In de helft van die gevallen gebeurt dat indirect.
- Het Spaanse werkeloosheidscijfer ligt op een kleine 18% (men voorspelt een percentage van 20 in 2010) wat overeenkomt met meer dan 4 miljoen mensen;
- Er zijn meer dan een miljoen gezinnen waarin niemand inkomen geniet! Onder die gezinnen bevinden zich vele die in een huis met hypotheek wonen.

Veel Spaanse banken verbergen hun verliezen achter een dun gordijn wat profesorisch bevestigd lijkt met zijden draadjes. Ze schroeven leningen op naar 40 jaar, schroeven de loan-to-value op naar 100% en worden vindingrijk in creatief boekhouden.

Geef het nog een jaar tot anderhalf jaar, zorg dat je een kapitaaltje gereserveerd hebt en het huisbezit in Spanje zal binnen handbereik liggen. Spaanse banken willen geen huizen bezitten (dat behoort niet tot hun core business) maar door achterstallige betalingen zijn ze verworden tot de grootste huizenbezitters van Spanje.

Paciencia.../Heb geduld.

miércoles, 16 de septiembre de 2009

Nederlands weer vormt geen barrière om kritische blik op Spaanse bankzaken aan te horen

Het weer was afgelopen maandag niet om over naar Nederland te schrijven. Grijze luchten, donderwolken, hagel en regen... het had iets weg van een vroege herfstdag in Nederland.

Hoewel ik door het trieste weer een minimale opkomst had verwacht, kwam er nog een kleine 30 man opdraven bij mijn - voorlopig laatste- lezing genaamd ´Lo que los bancos no cuentan´. Vrij vertaald komt dat neer op ´de banken draaien je je een poot uit en je hebt niets in de gaten´.


De spannende en minder spannende onderwerpen had ik de volgende namen meegegeven.
1. Sistema financiero (simplificado)
Uiteraard heb ik de 3 controlerende organen (CNMV, DGSFP en de Banco de España) en de daaronder hangende entiteiten toegelicht. Droge materie, maar de kop moest er af.
2. Una sucursal bancaria es una tienda de dinero
Spanjaarden beginnen langzaam door te krijgen dat een vertrouwenspersoon binnen de bank niet bestaat. Een bankkantoor is een dure geldwinkel en het personeel, hoe goed je ze ook kent, wordt gedwongen om commercieel te zijn. Mensen snappen dat wanneer klanten 20% op het krediet van een credit card betalen terwijl banken 1% betalen, er grof geld verdiend wordt.
3. Tener cultura financiera no es lo mismo que tener ser bancario
4. SEGURIDAD para nuestro dinero
De veiligheid van ons geld en het vraagstuk of een bank kan omvallen zit hem in de BIS ratio. Niet in die €100.000 staatsgarantie die met veel bombarie meegedeeld werd.
5. ¿Cómo ahorrar correctamente?
In de markt stikt het van de spaarprodukten, maar NIEMAND leert ons hoe je correct moet sparen.
6. Las bolsas
7. El error en elegir fondos
8. Un mercado donde siempre ganamos dinero
9.La magia del interés compuesto
10 Un medico financiero
Wanneeer je pijn in je lichaam hebt ga je naar een dokter. Wanneer je ´pijn´ hebt in je financiële situatie ga je naar een medico financiero. Zoals een arts en een apotheker niet dezelfde persoon mogen zijn, mag een financieel adviseur niet een bankmedewerker zijn. Net als bij een arts valt het werk van een financieel adviseur onder de Ley de privacidad. We analiseren, voorkomen financiële pijn -waar nodig- en adviseren.

Het publiek had goed geluisterd, was tijdens de presentatie al erg interactief ingesteld en stelde rake vragen over bovenstaande onderwerpen en de huidige recessie.

Na afloop werd door meerdere mensen om mijn boek gevraagd. Wie weet..komt dat er nog van. Toen ik na 2 uur en 3 kwartier ging opruimen zag ik hem zitten. Achter in de hoek zat een dakloze zwerver te slapen. Hij was het Nederlandse weer ontvlucht.

domingo, 30 de agosto de 2009

Spanje verdient gouden medaille economische bellen blazen

Niet om het betwetertje van de klas te zijn die een wit voetje bij de juf wil halen, maar zoals ik voorspeld heb klauteren de eerste economiën (Duitsland en Frankrijk) uit de recessie put. Waar verscheidene top-economen en vooraanstaande bankiers voorspelden dat de crisis jarenlang kon gaan duren laat de realiteit een andere waarheid zien. Natuurlijk bestaat er een risico op terugval (een zogenaamde double dip), maar laten we ophouden met twijfelen: onze oosterburen en de Fransozen winnen de eerste medalles.

Met twijfelen, angst en onderbuik gevoel (allemaal soft) zijn hele bedfrijven omgekletterd. Met speculeren en hoop (ook soft) zijn bellen geblazen waar Bubbilicious (de bellenblaaskauwgom uit e jaren ´80) jaloers op zou worden, maar hoop doet tevens leven. Met beide voeten op de grond staan is prachtig, maar je komt geen stap verder. Laten we dus een middenweg zoeken én positief blijven. De harde cijfers, die nooit liegen, zullen laten zien dat economische herstelprocessen -net als economiën- zich evolueren.

Deutschland en Frankrijk zijn belangrijk voor de EU-motor die waarschijnlijk eerder gaat draaien dan Obama´s economie. Traditioneel gezien zou eerst de VS op volle toeren moeten komen (eerst de beurzen, gevolgd door de economie) om vervolgens gevolgd te worden door het oude continent genaamd Europa.

Spanje is een ander verhaal. De slogan ´Spain is different´ die gebruikt werd om Spanje in toerismeland te promoten laat nu de keerzijde van de Olympische medalle uit ´92 zien. Die keerzijde is zwart of op z´n minst zo grijs als Spanje´s vergrijzende bevolking.

Die grote inmobiliaria bel die ze geblazen hebben is jammerlijk uit elkaar gespat en de druk die daarmee gepaard ging heeft makelaarskantoren en bouwmaatschappijen van de kaart geblazen. Wooshhhhhhhh... Veel Spaanse economen beweren dat de constructiesector weer snel op pootjes gezet moet worden en daar ben ik het -uiteraard- niet mee eens. Bedrijven zijn met reden (lees: door ongecontroleerd speculeren) omgevallen. ¡Malasuerte!

De Spaanse overheid wordt aangestuurd door een kapitein zonder economisch kompas die de internationale concurrentiepositie zou moeten verbeteren. Spanje moet zich niet meer op panje richten; het is nu EU lid. Spanje moet het bellenblazen achterwege laten en voor de gouden medaille van de export gaan, maar ik vraag me af of daar genoeg voor getraind is...