Mostrando entradas con la etiqueta Banco de España. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Banco de España. Mostrar todas las entradas

jueves, 14 de enero de 2010

Onopgeloste bankklachten, klagers wees geduldig...

Ok, ok, ik zal het direct toegeven; de Spanjaarden hebben aan mij een kritische (en voor hen dus moeilijke) klant.

Ter illustratie: gisteren moest ik mijn nieuwe telefoon bij Telefonica ophalen. Aangezien de dame die mij twee maal eerder te woord gestaan had niet aanwezig was, werd mij verzocht om me als een mak lammetje bij de wachtende kudde aan te sluiten.

Toen we 25 minuten verder waren en niet één klant opgeschoten waren werd het me teveel. Die eerste 2 keren had ik al 2 uur(!) geïnvesteerd (geen return on investment) en nu hoefde ik alleen maar mijn telefoon op te halen. Ik had nota bene al betaald en mijn toenmalige telefoon in mijn zak had de hele ochtend al geen bereik en geen 'bereik = geen business'.

Ik zal je de details besparen maar Hollandse nuchterheid en vriendelijk doch zeer dringend Spaans zorgden ervoor dat ik binnen 10 minuten weer buiten stond,... met telefoon.

Helaas komen we inefficiëntie (en bewuste misleiding) veel tegen in het Spaanse bankwezen. Wanneer banken je éénmaal hun dure geld verkocht hebben (dat is hun core business) en er blijkt iets niet te kloppen en/of je hebt een klacht, volg dan de hieronder beschreven procedure.

The 7 steps of highly ineffective complaint procedures (met dank aan Stephen Covey)
1. Vraag in je filiaal naar de bankdirecteur en leg deze persoon uit wat er mis is. Gebruik duidelijke en simpele woorden, want meestal heb je niet te maken met iemand die kennis van zaken heeft.
2. Als deze persoon vindt dat je gelijk hebt, kunnen getekende contracten vernietigd worden en kan de situatie hersteld worden in de 'oude situatie' van vóór dat het mis was. Ga er niet vanuit dat deze stap reëel is.
3. Stel hetgeen wat met de directeur besproken is kort en bondig op schrift met de mededeling dat jij en deze persoon van mening verschillen. Maak een kopie van de brief en stuur deze ondertekend (beiden moeten deze brief ondertekenen) naar Servicio de atención al Cliente.
4. Wanneer je na 6 weken nog geen antwoord hebt haal je bij Werner Finance of de Banco de Espana de zogenaamde hojas de reclamación. Deze moeten ingevuld, ondertekend en naar de afdeling Servicio de reclamaciones van de Banco de Espana gestuurd worden.
5. Je mag wederom wachten. Reken minimaal op nog eens 6 weken...
6. De Servicio de reclamaciones doet een uitspraak die NIET bindend is. Dus wanneer zij je in je gelijk stelt kan de bank alsnog zeggen dat je niet in je recht staat (geloof me: ya lo he visto).
7. Als je probleem na deze stappen nog niet opgelost is kan je een juridische procedure opstarten (Wernerfinance beschikt over de juiste contacten) of je tot een consumentenbond richten.

De praktijk wijst uit dat de klachtenformulieren die in het bankkantoor zelf liggen weinig uithalen. Zonde van de bomen die ervoor gekapt zijn...

Onopgeloste bankklachten lopen altijd via de Centrale Spaanse bank. Wees dus geduldig en als je tijd teveel hebt en je verveelt kan je altijd nog bij Telefonica in de rij gaan staan...




sábado, 5 de diciembre de 2009

Persmuskieten & Powerplayers in de Spaanse sprookjeswereld van geld en banken



Er was eens (Érase una vez....)... een land dat geregeerd werd door een grote boze wolf. Deze wolf had de democratie verworpen en wordt vandaag de dag vooral herinnerd als een beest wat iedere vorm van oppositie hardhandig de kop in drukte.

Onder het economisch vergrootglas zien we echter dat de man in kwestie (beter bekend als ´Franco´) ambitieus en carrière-georiënteerd was. Met 23 lentes was hij reeds kapitein en met 35 jaar was hij de jongste generaal van het Spaanse land. Onder Franco´s bewind kende het land een periode van stabiliteit en enorme economische groei. De welvaart nam toe en dit leidde in de jaren ´60 tot een nieuwe middenklasse.

Op de hindernisbaan naar de top stond één politieke beweging (de Falange), waarvan de leider in het gevang zat. Toen deze geëxecuteerd werd, werd dit stilgehouden voor de buitenwereld waardoor er geen nieuwe leider binnen die beweging gekozen werd. Franco liep op z´n gemak de hindernisbaan af en greep de macht. Dit was praktisch en doeltreffend. Het NIET-informeren kan tot macht leiden... Interesante...

De strategie van het niet-informeren (verder dan dat zal ik de vergelijking niet trekken) is op grote schaal toegepast door de banken en spaarbanken (cajas). Santander, BBVA en La Caixa zijn de sterspelers (lees: kampioenen in het niet-informeren) van de sterkste industrie in het moderne Spaanse sprookjesland. De Banco de España verplicht de banken om transparant
te communiceren maar voert vervolgens geen controles uit.

De beste, realistische rapporten en cijfers over de situatie van het Spaanse geld en de banken zijn afkomstig van buitenlandse bedrijven (marktonderzoek bureaus en consultancy firms) die in het Engels communiceren. Dat is jammer want laten de meeste Spanjaarden nou net geen Engels lezen.

Wanneer consumenten niet kunnen vertrouwen op de kracht van de Banco de España, de Spaanse banken, buitenlandse teksten en ook niet in aanraking komen met WernerFinance (ejem....), dan is hun enige uitweg naar informatie de Spaanse pers.

De Spaanse pers is veelal niets meer dan een ander sprookjesboek waarbij de banken als de gebroeders Grimm optreden. De Spaanse pers vermoeit ons al 3 jaar met het nieuws dat de Spaanse bankensector zo sterk is. Vaak (lees: heel vaak) zijn pagina vullende artikelen volledig gebaseerd op een rapport of onderzoek van Caixa Catalunya, BBVA en branchegenoten die allemaal hun eigen onderzoekafdeling hebben!

De persmuskieten nemen alles klakkeloos over wat de banken dicteren zonder ook maar enige onafhankelijkheid uit de pen te laten vloeien. Voorbeeld: 29 november: een pagina vullend artikel over de huizenprijzen die gestabiliseerd zouden zijn. Tussen neus en lippen door wordt genoemd dat het stuk gebaseerd is op een rapport van de SPECIALISTEN van de onderzoekstak van Caixa Catalunya. Op 3 december kunnen we echter in een klein persbericht lezen dat de Spaanse huizenmarkt nog voor 27% overgewaardeerd wordt en dat er nog 1,5 miljoen huizen op voorraad liggen...

Caixa Catalunya heeft net als andere banken huizen in portfolio waar ze vanaf moet. Ze heeft dus baat bij het afremmen van de huizenprijzen. Rapportjes en artikelen kunnen daarbij helpen, maar die horen niet in de nationale pers thuis. Het niveau past nét tussen Roodkapje en de rattenvanger van Hamelen met zijn fluit.

En ze leefden nog lang en gelukkig en WernerFinance blies het verhaaltje uit.