Spanje verdient gouden medaille economische bellen blazen

Niet om het betwetertje van de klas te zijn die een wit voetje bij de juf wil halen, maar zoals ik voorspeld heb klauteren de eerste economiën (Duitsland en Frankrijk) uit de recessie put. Waar verscheidene top-economen en vooraanstaande bankiers voorspelden dat de crisis jarenlang kon gaan duren laat de realiteit een andere waarheid zien. Natuurlijk bestaat er een risico op terugval (een zogenaamde double dip), maar laten we ophouden met twijfelen: onze oosterburen en de Fransozen winnen de eerste medalles.

Met twijfelen, angst en onderbuik gevoel (allemaal soft) zijn hele bedfrijven omgekletterd. Met speculeren en hoop (ook soft) zijn bellen geblazen waar Bubbilicious (de bellenblaaskauwgom uit e jaren ´80) jaloers op zou worden, maar hoop doet tevens leven. Met beide voeten op de grond staan is prachtig, maar je komt geen stap verder. Laten we dus een middenweg zoeken én positief blijven. De harde cijfers, die nooit liegen, zullen laten zien dat economische herstelprocessen -net als economiën- zich evolueren.

Deutschland en Frankrijk zijn belangrijk voor de EU-motor die waarschijnlijk eerder gaat draaien dan Obama´s economie. Traditioneel gezien zou eerst de VS op volle toeren moeten komen (eerst de beurzen, gevolgd door de economie) om vervolgens gevolgd te worden door het oude continent genaamd Europa.

Spanje is een ander verhaal. De slogan ´Spain is different´ die gebruikt werd om Spanje in toerismeland te promoten laat nu de keerzijde van de Olympische medalle uit ´92 zien. Die keerzijde is zwart of op z´n minst zo grijs als Spanje´s vergrijzende bevolking.

Die grote inmobiliaria bel die ze geblazen hebben is jammerlijk uit elkaar gespat en de druk die daarmee gepaard ging heeft makelaarskantoren en bouwmaatschappijen van de kaart geblazen. Wooshhhhhhhh... Veel Spaanse economen beweren dat de constructiesector weer snel op pootjes gezet moet worden en daar ben ik het -uiteraard- niet mee eens. Bedrijven zijn met reden (lees: door ongecontroleerd speculeren) omgevallen. ¡Malasuerte!

De Spaanse overheid wordt aangestuurd door een kapitein zonder economisch kompas die de internationale concurrentiepositie zou moeten verbeteren. Spanje moet zich niet meer op panje richten; het is nu EU lid. Spanje moet het bellenblazen achterwege laten en voor de gouden medaille van de export gaan, maar ik vraag me af of daar genoeg voor getraind is...

Gaan we het nou weer over die crisis hebben?!

Afgezien van de vele vragen die ik voor mijn oren krijg van wat de crisis nou eigenlijk inhoudt en hoe die nou écht ontstaan is, vind ik het eigenlijk interessanter om te kijken waar we staan en welke kant we opgaan.

Maar goed, vóór die blik op de toekomst een paar woorden over het GROTE, gemene monster genaamd crisis. Het woord ´crisis´ staat in de economische context voor verandering. Veelal volgt een crisis een periode van excessen, waarna een pas op de spreekwoordelijke plaats gemaakt moet worden. STOP!

Je merkt het misschien zelf niet, maar de afgelopen jaren zijn er schandalig veel schulden opgebouwd op alle mogelijke niveaus. Veelal gebeurde dit middels ingewikkelde financiële constructies waarvan zelfs de bouwer niet meer precies wist wat de riscico´s waren. Daarnaast waren de banken een siësta aan het houden terwijl er eigenlijk meer controle moest worden uitgevoerd en waren ze aan het prutsen met hun adviezen aan de klant... en bedankt.

Banken waren dus even vergeten dat één van hun hoofddoelen het veilig stellen van de spaargelden van de maatschappij is. Vervolgens gebruiken ze de ´crisis´ als excuus voor tegenvallende resultaten en houden de geldkraan dicht! Momenteel (begin juni 2009) staat de prijs van het geld (de Euribor) verschrikkelijk laag (rond de 1,5%) wat inhoudt dat de banken nieuw geld tegen spotprijzen kunnen aantrekken terwijl ze jou nog wel 20% op je krediet van je credit kaart laten betalen. Hoe scheef is dat?

Wanneer alle bedrijven bij elkaar (in dit geval in Spanje) gedurende twee trimesters minder factureren dan het voorgaande trimester, dan raakt een land in recessie. Om een lang verhaal toch heel kort te maken: de crisis (het ultieme dal) in de conjuctuur hoort bij de economische ontwikkeling net als dat de Sagrada Familia bij Barcelona hoort. En na dat duistere dal klautert de economie ALTIJD weer naar een piek.

Mensen vergeten snel. Zo weten we niet meer zo goed wat die Millenium bug, die alle computergestuurde systemen op de wereld kon ontregelen, inhoudt en wat er in 2001 gebeurde.
In 2001 gingen de twin towers en de IT-luchtbel in rook op. Ook toen waren de gevolgen een recessie en een stijgend werkeloosheidspercentage terwijl de markten 40-60% van hun waarde verloren. Met 3 jaar echter, had de beurs zich hersteld. De verliezen in de huidige crisis liggen op 35-55% en je zult zien dat het herstel sneller inzet dan dat iedereen roept.

Ik hoor economische doemdenkers en doorgewinterde beursbengels jammeren over het feit dat deze crisis toch wel HEEL heftig is. De ontwikkeling van nieuwe produkten en technologieën is ook HEEL heftig en de snelheid neemt exponentieel toe doordat produktieprocessen nog steeds verder geautomatiseerd worden.

De huidige crisis zal in de toekomst niet herinnerd worden als de heftigste crisis aller tijden. Ook niet zal er teruggedacht worden aan mensen die omkwamen van de honger zoals in de jaren ´30 van de vorige eeuw. NEE, deze crisis zal herinnerd worden als een banken crisis en vooral als een crisis waarna mensen verschrikkelijk veel geld verdienden!...the courageous few and the well-informed...