Stoelendansje en zwartepieten met Spaanse banken

De meest betrouwbare risicokwalificaties worden afgegeven door een bedrijf wat Moodys heet (http://www.moodys.com/) en volgens Moodys zal Spanje´s kwalificatie verslechteren als het trage reorganistieproces van het financiële systeem niet in een stroomversnelling geraakt.

¿Perdón?

¿Wat gebeurt er dan momenteel?

Terwijl Spaanse banken en spaarbanken (de van origine non-profit (wat een grap) Cajas) bezig zijn met een vermoeiend stoelendansje en elkaar de zwarte piet toespelen, lopen we als land het gevaar dat geld straks duurder wordt. En dat is niet alleen slecht voor de banken, maar voor de totale economie. Duur geld=schaars geld=vermindering consumptie=vermindering produktie=vermindering nationaal inkomen enz.enz.enz.

Banken verdienen momenteel kleine marges en genieten een als een raket stijgende morosidad (achterstallige betalingen). In plaats van hier hun aandacht op te vestigen, concentreren ze zich op de onderlinge spelletjes (welke banken zouden er eigenlijk niet meer mee mogen doen?) die ze tijdens hun speelkwartiertje spelen. Maar straks gaat de bel en dan begint de les weer.

Mijns inziens wordt het een dure les.

www.wernerfinance.com

Spanje is duur & dom

Wanneer we over financieel Spanje praten hebben we het over de meest gebrekkige financiële cultuur van Europa. Hoewel ik dit had kunnen verzinnen is dit een krantekop van anderhalf jaar geleden.

Spanje is de op één na duurste ´bankmarkt´ binnen de grenzen van onze EU en consumenten betalen zich groen en geel aan commissies.

70% van de mensen die beleggen beweert dat ze het verloop van de financiële markten kunnen voorspellen, maar aan de andere kant faalt 80% met zijn beleggingen. Dit zijn officiële cijfers!

Die financiële cultuur krijgen Spanjaarden niet op school of aan de universiteit mee. Misschien leren ze over de financiële gezondheid van bedrijven of Business Units (bedrijfseconomie, accountancy) maar over persoonlijke financiën: cero, cero.

Thuis word die financiële cultuur er ook niet met de paplepel ingegoten. Ouders hebben massaal pisos gekocht terwijl er eigenlijk geen geld voor was. Daarnaast hebben slechts 8,5 miljoen Spanjaarden aan hun pensioen gedacht (en dat terwijl de kranten vol staan met de oproep om actie te ondernemen!).

De overheid kan ons die ontbrekende financiële kennis ook niet bijbrengen omdat ze zelf geen puñetera idea heeft. De staatsschuld bedraagt 11,5% van het BNP (PIB)! En zo is het mogelijk dat een bank als Santander een grotere waarde heeft dan Spanje´s BNP.

Ik roep al jaren dat er geen ruimte meer voor constructie in Spanje is en dat Spanje zich moet richten op meer dienstverlening en produkten met een hoge toegevoegde waarde en wat lazen we vanmorgen in de krant: de overheid zet in op constructie om meer banen te creëren..........

Dom, dom,.... of zijn we vergeten dat we nog 1,5 miljoen woningen op voorraad hebben? En hoe zat het ook alweer met die vastgoedbel die zo jammerlijk uit elkaar spatte?

www.wernerfinance.com

'Werner guy' geeft lezing aan universiteit in Barcelona

Mij was gevraagd of ik mijn kijk op de Spaanse economie en het bankwezen wilde geven aan de prestigieuze Pompeu Fabra universiteit, te Barcelona.

Dat wilde ik best doen .... op voorwaarde dat mijn presentatie niet vooraf gefilterd/gecensureerd zou worden. Dat vond men ok. Als hoogste vertegenwoordiger van Werner Finance gaf ik acte de présence.

De spits voor een kleurrijk publiek van studenten en jonge professionals werd afgebeten door catedràtic Xavier Freixas (professor in Economische wetenschappen). Zijn verhaal, zoals een paar studenten omschreven, was bijna een sociaal wenselijk excuus om wat ik later als economische wanorde zou bestempelen te rechtvaardigen.

Na eervol aangekondigd te zijn, schoot het even door mijn hoofd om de handrem erop te houden en mijn kritische blik te beteugelen, maar kom op:
Ik leef in een land waar zich 43.300 bankkantoren bevinden die €220.000 per stuk per jaar kosten (totaal: 9,5 miljard!) en waar je als op een veemarkt moet onderhandelen om betere prijzen op simpele bankproducten te krijgen.

Volgens officiële cijfers ligt de werkeloosheid bijna op 2o%, maar het percentage van mensen zonder inkomen (autonomos zonder projecten) ligt natuurlijk veel hoger. Zapatero heeft het voor elkaar gebokst om het begrotingstekort op te laten lopen tot 11,5% van het BNP....

Niet dus. De handrem ging ervan af en het gaspedaal werd diep ingetrapt. Uiteraard heb ik alles netjes onderbouwd...

Er werd volop aantekeningen gemaakt en hopelijk wordt daar iets mee gedaan opdat ik dan als simpele, kritische Nederlander mijn steentje aan de economie heb bijgedragen.

Het geheel werd zeer goed ontvangen, maar door een enkeling werd ik te kritisch bevonden....
guess who...

´Churros´ en beleggingsfondsen

Ik schijn het veel over beleggingsfondsen te hebben. Dat kan kloppen...
De meeste klanten kloppen bij mij aan omdat ze graag iets meer met hun geld zouden willen doen dan het op een slappe spaarrekening of een dul depositootje te laten renderen.

Voor die enkelingen die goed weten wat ze willen én reeds over kapitaal beschikken kunnen we een aandelenportefeuille samenstellen of ons richting Forex wenden (investeren in valuta). Binnen laatstgenoemde behalen we maandelijks een gemiddeld rendement van 11%! Dat doen we niet risicoloos, maar we doen het wel. Het is beduidend meer dan 1,4% per jaar in een gemiddeld depoZzzzzzzzzzzzito.

Mijn concurrenten, de Spaanse banken, maken het me makkelijk. Afgezien van de eigen bankprodukten kan het bankpersoneel weinig uitleggen. Vraag voor de grap eens de 10 belangrijkste (qua beurswaarde) bedrijven van hun eigen IBEX op te noemen of vraag eens om uitleg waarom de Spaanse beurs weer heftig teruggevallen is... Het juiste antwoord zullen ze je schuldig blijven.

Terug naar de fondsen. Voor de leek onder onder ons: in plaats van zelf ´naar de aandelenmarkt te gaan´om daar de moeilijke selectie te volbrengen en aandelen te kopen, wordt er een kant en klaar ´mandje´ afgeleverd waar door professionals de als beste geselecteerde stukjes bedrijven in zitten. De grootte van die selectie bepaalt de mate van de risicospreiding.

Tijd is in waardebepaling altijd een belangrijke factor en kan bij het beleggen in fondsen gebruikt worden om nog meer risico te beperken. Mijn klanten weten hoe dat werkt. Bij een neergaande beurs verliezen ze waarde ten opzichte van de voorgaande maand (momenteel -2 tot -5%), maar kopen ze goedkoper voor de komende maanden.

Fondsen zijn bedoeld voor beleggingen op de midellange termijn. Het is dan ook belachelijk dat de krant ´La Vanguardia´ wekelijks de beste fondsen weergeeft. Je kom er dan ook veel lucky shots tegen (ik noem een Ibercaja Bolsa) die je vervolgens nooit meer terug ziet en dat kan je als ´jammer´bestempelen als je je geld erin investeert.

Met de onderuitgegeleden wereldeconomie houd ik het bij global funds. Je zal zien dat die sneller aantrekken dan verwacht. Niet bij beheerders van Banco Popular of de lokale churros kraam.
Banken zijn goed in bancaire producten, churros kramen maken de beste churros en het beste vermogensbeheer wordt gedaan door vermogensbeheerders..

Mijn alltime favorites zijn JP Morgan en Blackrock. Laatstgenoemde viel recentelijk weer in de prijzen.

Spanje wordt verkocht

Buitenlandse investeerders dumpen en masse de aandelen made in Spain. De stier lijkt uitgeput en weet niet, met de banderillas in zijn zijden, of hij in de arena moet blijven, de toreros moet aanvallen of een schietgebedje moet doen.

Logischerwijs pakt Obama de banken, de grootste boosdoeners in deze crisis, aan. Zijn maatregelen hebben voor- en tegenstanders en richten zich met name op de exorbitant hoge betalingen die de directivos ontvangen en de te grote dimensies die sommige financiële reuzen aannemen. De maatregelen hebben wereldwijd invloed.

Laat de banken nou net tot één van die sectoren behoren die de stier nog hoop gaven en waar de belangrijkste beurzen op onze planeet van 2,17% (Londen) tot 2,61% (New York) daalden, maakt onze geliefde stier een knieval van bijna 6%.

De Spaanse beurs (de Ibex-35) heeft na de val na januari 2008 (van 15.802 naar 6.817 punten) nog een opleving tot 12.204 kunnen maken, maar nu de beurs terugvalt naar 10123,30 kunnen we al over de voorspelde double dip spreken.

Nu Santander als een jonge stier snel groter en sterker is geworden (€1,11 miljard), is het economisch gewicht al groter dan dat van de Spaanse economie (BNP: €1,06 miljard). Willen ze die stier in e toekomst ongeremd laten groeien of naar het slachthuis sturen om ´op te splitsen´ en te verkopen?

Crisis??! We verhogen de directiesalarissen van Caixa Catalunya

De tweekoppige directie van Caixa Catalunya vond de tijd rijp voor een salarisverhoging en plena crisis. Waar een kleine 70% van de werkende bevolking (inclusief het eigen personeel in bankkantoren) het met 900 à 1200 eurootjes moet doen, verdienen de heren Adolf Todó en Jaume Masana nu €800.000 aan vast salaris.

Van 8 ton in euro´s kun je natuurlijk nauwelijks rondkomen in een jaar tijd, maar het is een aardig begin en gelukkig ontvangen de heren daarnaast nog opties en bonussen. Een hele geruststelling voor de 4,3 miljoen werkelozen die thuis duimen draaien.

Opmerkelijk is dat Caixa Catalunya de stoelendans van de Spaanse spaarbanken (de Cajas) niet ontsprongen is. Als de directie het huiswerk beter gedaan zou hebben, had een fusie niet nodig geweest. Met name de matige kwaliteit van de enorme hypotheekportefeuille maakte CC tot één van de grootste huizenbezitters in het land. Nu mag het samensmelten (klonteren?) met het geweldige Caixa Manresa en Caixa Tarragona.

De twee laatstgenoemde clubs zijn bij WernerFinance vooral bekend wegens het innen van torenhoge commissies en de beroemde ´cláusula del suelo´, waardoor hypotheekklanten niet van de lage rentestand kunnen profiteren.

Maar ach, het betreft toch allemaal bijzaken. Er zijn ergere zaken: genoemde werkeloosheid bijvoorbeeld, de trage reactiesnelheid van de regering, stagnering van de economie, de herhaalde val van de Ibex en de Spaanse (naast de Griekse en Portugese) bedreiging voor de Euro.

Wie maakt zich nog druk om die paar extra zakcenten voor Adolf en Jaume?

Onopgeloste bankklachten, klagers wees geduldig...

Ok, ok, ik zal het direct toegeven; de Spanjaarden hebben aan mij een kritische (en voor hen dus moeilijke) klant.

Ter illustratie: gisteren moest ik mijn nieuwe telefoon bij Telefonica ophalen. Aangezien de dame die mij twee maal eerder te woord gestaan had niet aanwezig was, werd mij verzocht om me als een mak lammetje bij de wachtende kudde aan te sluiten.

Toen we 25 minuten verder waren en niet één klant opgeschoten waren werd het me teveel. Die eerste 2 keren had ik al 2 uur(!) geïnvesteerd (geen return on investment) en nu hoefde ik alleen maar mijn telefoon op te halen. Ik had nota bene al betaald en mijn toenmalige telefoon in mijn zak had de hele ochtend al geen bereik en geen 'bereik = geen business'.

Ik zal je de details besparen maar Hollandse nuchterheid en vriendelijk doch zeer dringend Spaans zorgden ervoor dat ik binnen 10 minuten weer buiten stond,... met telefoon.

Helaas komen we inefficiëntie (en bewuste misleiding) veel tegen in het Spaanse bankwezen. Wanneer banken je éénmaal hun dure geld verkocht hebben (dat is hun core business) en er blijkt iets niet te kloppen en/of je hebt een klacht, volg dan de hieronder beschreven procedure.

The 7 steps of highly ineffective complaint procedures (met dank aan Stephen Covey)

1. Vraag in je filiaal naar de bankdirecteur en leg deze persoon uit wat er mis is. Gebruik duidelijke en simpele woorden, want meestal heb je niet te maken met iemand die kennis van zaken heeft.

2. Als deze persoon vindt dat je gelijk hebt, kunnen getekende contracten vernietigd worden en kan de situatie hersteld worden in de 'oude situatie' van vóór dat het mis was. Ga er niet vanuit dat deze stap reëel is.

3. Stel hetgeen wat met de directeur besproken is kort en bondig op schrift met de mededeling dat jij en deze persoon van mening verschillen. Maak een kopie van de brief en stuur deze ondertekend (beiden moeten deze brief ondertekenen) naar Servicio de atención al Cliente.

4. Wanneer je na 6 weken nog geen antwoord hebt haal je bij Werner Finance of de Banco de Espana de zogenaamde hojas de reclamación. Deze moeten ingevuld, ondertekend en naar de afdeling Servicio de reclamaciones van de Banco de Espana gestuurd worden.

5. Je mag wederom wachten. Reken minimaal op nog eens 6 weken...

6. De Servicio de reclamaciones doet een uitspraak die NIET bindend is. Dus wanneer zij je in je gelijk stelt kan de bank alsnog zeggen dat je niet in je recht staat (geloof me: ya lo he visto).

7. Als je probleem na deze stappen nog niet opgelost is kan je een juridische procedure opstarten (Wernerfinance beschikt over de juiste contacten) of je tot een consumentenbond richten.

De praktijk wijst uit dat de klachtenformulieren die in het bankkantoor zelf liggen weinig uithalen. Zonde van de bomen die ervoor gekapt zijn...

Onopgeloste bankklachten lopen altijd via de Centrale Spaanse bank. Wees dus geduldig en als je tijd teveel hebt en je verveelt kan je altijd nog bij Telefonica in de rij gaan staan...