'Werner guy' geeft lezing aan universiteit in Barcelona

Mij was gevraagd of ik mijn kijk op de Spaanse economie en het bankwezen wilde geven aan de prestigieuze Pompeu Fabra universiteit, te Barcelona.

Dat wilde ik best doen .... op voorwaarde dat mijn presentatie niet vooraf gefilterd/gecensureerd zou worden. Dat vond men ok. Als hoogste vertegenwoordiger van Werner Finance gaf ik acte de présence.

De spits voor een kleurrijk publiek van studenten en jonge professionals werd afgebeten door catedràtic Xavier Freixas (professor in Economische wetenschappen). Zijn verhaal, zoals een paar studenten omschreven, was bijna een sociaal wenselijk excuus om wat ik later als economische wanorde zou bestempelen te rechtvaardigen.

Na eervol aangekondigd te zijn, schoot het even door mijn hoofd om de handrem erop te houden en mijn kritische blik te beteugelen, maar kom op:
Ik leef in een land waar zich 43.300 bankkantoren bevinden die €220.000 per stuk per jaar kosten (totaal: 9,5 miljard!) en waar je als op een veemarkt moet onderhandelen om betere prijzen op simpele bankproducten te krijgen.

Volgens officiële cijfers ligt de werkeloosheid bijna op 2o%, maar het percentage van mensen zonder inkomen (autonomos zonder projecten) ligt natuurlijk veel hoger. Zapatero heeft het voor elkaar gebokst om het begrotingstekort op te laten lopen tot 11,5% van het BNP....

Niet dus. De handrem ging ervan af en het gaspedaal werd diep ingetrapt. Uiteraard heb ik alles netjes onderbouwd...

Er werd volop aantekeningen gemaakt en hopelijk wordt daar iets mee gedaan opdat ik dan als simpele, kritische Nederlander mijn steentje aan de economie heb bijgedragen.

Het geheel werd zeer goed ontvangen, maar door een enkeling werd ik te kritisch bevonden....
guess who...

´Churros´ en beleggingsfondsen

Ik schijn het veel over beleggingsfondsen te hebben. Dat kan kloppen...
De meeste klanten kloppen bij mij aan omdat ze graag iets meer met hun geld zouden willen doen dan het op een slappe spaarrekening of een dul depositootje te laten renderen.

Voor die enkelingen die goed weten wat ze willen én reeds over kapitaal beschikken kunnen we een aandelenportefeuille samenstellen of ons richting Forex wenden (investeren in valuta). Binnen laatstgenoemde behalen we maandelijks een gemiddeld rendement van 11%! Dat doen we niet risicoloos, maar we doen het wel. Het is beduidend meer dan 1,4% per jaar in een gemiddeld depoZzzzzzzzzzzzito.

Mijn concurrenten, de Spaanse banken, maken het me makkelijk. Afgezien van de eigen bankprodukten kan het bankpersoneel weinig uitleggen. Vraag voor de grap eens de 10 belangrijkste (qua beurswaarde) bedrijven van hun eigen IBEX op te noemen of vraag eens om uitleg waarom de Spaanse beurs weer heftig teruggevallen is... Het juiste antwoord zullen ze je schuldig blijven.

Terug naar de fondsen. Voor de leek onder onder ons: in plaats van zelf ´naar de aandelenmarkt te gaan´om daar de moeilijke selectie te volbrengen en aandelen te kopen, wordt er een kant en klaar ´mandje´ afgeleverd waar door professionals de als beste geselecteerde stukjes bedrijven in zitten. De grootte van die selectie bepaalt de mate van de risicospreiding.

Tijd is in waardebepaling altijd een belangrijke factor en kan bij het beleggen in fondsen gebruikt worden om nog meer risico te beperken. Mijn klanten weten hoe dat werkt. Bij een neergaande beurs verliezen ze waarde ten opzichte van de voorgaande maand (momenteel -2 tot -5%), maar kopen ze goedkoper voor de komende maanden.

Fondsen zijn bedoeld voor beleggingen op de midellange termijn. Het is dan ook belachelijk dat de krant ´La Vanguardia´ wekelijks de beste fondsen weergeeft. Je kom er dan ook veel lucky shots tegen (ik noem een Ibercaja Bolsa) die je vervolgens nooit meer terug ziet en dat kan je als ´jammer´bestempelen als je je geld erin investeert.

Met de onderuitgegeleden wereldeconomie houd ik het bij global funds. Je zal zien dat die sneller aantrekken dan verwacht. Niet bij beheerders van Banco Popular of de lokale churros kraam.
Banken zijn goed in bancaire producten, churros kramen maken de beste churros en het beste vermogensbeheer wordt gedaan door vermogensbeheerders..

Mijn alltime favorites zijn JP Morgan en Blackrock. Laatstgenoemde viel recentelijk weer in de prijzen.

Spanje wordt verkocht

Buitenlandse investeerders dumpen en masse de aandelen made in Spain. De stier lijkt uitgeput en weet niet, met de banderillas in zijn zijden, of hij in de arena moet blijven, de toreros moet aanvallen of een schietgebedje moet doen.

Logischerwijs pakt Obama de banken, de grootste boosdoeners in deze crisis, aan. Zijn maatregelen hebben voor- en tegenstanders en richten zich met name op de exorbitant hoge betalingen die de directivos ontvangen en de te grote dimensies die sommige financiële reuzen aannemen. De maatregelen hebben wereldwijd invloed.

Laat de banken nou net tot één van die sectoren behoren die de stier nog hoop gaven en waar de belangrijkste beurzen op onze planeet van 2,17% (Londen) tot 2,61% (New York) daalden, maakt onze geliefde stier een knieval van bijna 6%.

De Spaanse beurs (de Ibex-35) heeft na de val na januari 2008 (van 15.802 naar 6.817 punten) nog een opleving tot 12.204 kunnen maken, maar nu de beurs terugvalt naar 10123,30 kunnen we al over de voorspelde double dip spreken.

Nu Santander als een jonge stier snel groter en sterker is geworden (€1,11 miljard), is het economisch gewicht al groter dan dat van de Spaanse economie (BNP: €1,06 miljard). Willen ze die stier in e toekomst ongeremd laten groeien of naar het slachthuis sturen om ´op te splitsen´ en te verkopen?

Crisis??! We verhogen de directiesalarissen van Caixa Catalunya

De tweekoppige directie van Caixa Catalunya vond de tijd rijp voor een salarisverhoging en plena crisis. Waar een kleine 70% van de werkende bevolking (inclusief het eigen personeel in bankkantoren) het met 900 à 1200 eurootjes moet doen, verdienen de heren Adolf Todó en Jaume Masana nu €800.000 aan vast salaris.

Van 8 ton in euro´s kun je natuurlijk nauwelijks rondkomen in een jaar tijd, maar het is een aardig begin en gelukkig ontvangen de heren daarnaast nog opties en bonussen. Een hele geruststelling voor de 4,3 miljoen werkelozen die thuis duimen draaien.

Opmerkelijk is dat Caixa Catalunya de stoelendans van de Spaanse spaarbanken (de Cajas) niet ontsprongen is. Als de directie het huiswerk beter gedaan zou hebben, had een fusie niet nodig geweest. Met name de matige kwaliteit van de enorme hypotheekportefeuille maakte CC tot één van de grootste huizenbezitters in het land. Nu mag het samensmelten (klonteren?) met het geweldige Caixa Manresa en Caixa Tarragona.

De twee laatstgenoemde clubs zijn bij WernerFinance vooral bekend wegens het innen van torenhoge commissies en de beroemde ´cláusula del suelo´, waardoor hypotheekklanten niet van de lage rentestand kunnen profiteren.

Maar ach, het betreft toch allemaal bijzaken. Er zijn ergere zaken: genoemde werkeloosheid bijvoorbeeld, de trage reactiesnelheid van de regering, stagnering van de economie, de herhaalde val van de Ibex en de Spaanse (naast de Griekse en Portugese) bedreiging voor de Euro.

Wie maakt zich nog druk om die paar extra zakcenten voor Adolf en Jaume?

Onopgeloste bankklachten, klagers wees geduldig...

Ok, ok, ik zal het direct toegeven; de Spanjaarden hebben aan mij een kritische (en voor hen dus moeilijke) klant.

Ter illustratie: gisteren moest ik mijn nieuwe telefoon bij Telefonica ophalen. Aangezien de dame die mij twee maal eerder te woord gestaan had niet aanwezig was, werd mij verzocht om me als een mak lammetje bij de wachtende kudde aan te sluiten.

Toen we 25 minuten verder waren en niet één klant opgeschoten waren werd het me teveel. Die eerste 2 keren had ik al 2 uur(!) geïnvesteerd (geen return on investment) en nu hoefde ik alleen maar mijn telefoon op te halen. Ik had nota bene al betaald en mijn toenmalige telefoon in mijn zak had de hele ochtend al geen bereik en geen 'bereik = geen business'.

Ik zal je de details besparen maar Hollandse nuchterheid en vriendelijk doch zeer dringend Spaans zorgden ervoor dat ik binnen 10 minuten weer buiten stond,... met telefoon.

Helaas komen we inefficiëntie (en bewuste misleiding) veel tegen in het Spaanse bankwezen. Wanneer banken je éénmaal hun dure geld verkocht hebben (dat is hun core business) en er blijkt iets niet te kloppen en/of je hebt een klacht, volg dan de hieronder beschreven procedure.

The 7 steps of highly ineffective complaint procedures (met dank aan Stephen Covey)

1. Vraag in je filiaal naar de bankdirecteur en leg deze persoon uit wat er mis is. Gebruik duidelijke en simpele woorden, want meestal heb je niet te maken met iemand die kennis van zaken heeft.

2. Als deze persoon vindt dat je gelijk hebt, kunnen getekende contracten vernietigd worden en kan de situatie hersteld worden in de 'oude situatie' van vóór dat het mis was. Ga er niet vanuit dat deze stap reëel is.

3. Stel hetgeen wat met de directeur besproken is kort en bondig op schrift met de mededeling dat jij en deze persoon van mening verschillen. Maak een kopie van de brief en stuur deze ondertekend (beiden moeten deze brief ondertekenen) naar Servicio de atención al Cliente.

4. Wanneer je na 6 weken nog geen antwoord hebt haal je bij Werner Finance of de Banco de Espana de zogenaamde hojas de reclamación. Deze moeten ingevuld, ondertekend en naar de afdeling Servicio de reclamaciones van de Banco de Espana gestuurd worden.

5. Je mag wederom wachten. Reken minimaal op nog eens 6 weken...

6. De Servicio de reclamaciones doet een uitspraak die NIET bindend is. Dus wanneer zij je in je gelijk stelt kan de bank alsnog zeggen dat je niet in je recht staat (geloof me: ya lo he visto).

7. Als je probleem na deze stappen nog niet opgelost is kan je een juridische procedure opstarten (Wernerfinance beschikt over de juiste contacten) of je tot een consumentenbond richten.

De praktijk wijst uit dat de klachtenformulieren die in het bankkantoor zelf liggen weinig uithalen. Zonde van de bomen die ervoor gekapt zijn...

Onopgeloste bankklachten lopen altijd via de Centrale Spaanse bank. Wees dus geduldig en als je tijd teveel hebt en je verveelt kan je altijd nog bij Telefonica in de rij gaan staan...

Vanuit Geldzaken in Spanje: een heel gelukkig en (economisch) gezond 2010!

Economie is een wetenschap waarin het bepalen van oorzaak en gevolg centraal staat. Nothing more & nothing less. Laboratoriumtestjes uitvoeren zoals gebruikelijk is in natuur-en scheikunde is helaas onmogelijk. Geen geheimzinnige experimentjes op cavia´s en albino-

ratjes...

We buigen ons daarentegen over stoffige rekenmodellen en komen vaak tot de ontdekking dat er variabelen tekort schieten. Zzzzlaapverwekkend? Integendeel, het raakt alles en is dynamisch. Economie verandert, mensen evolueren. Voilà, de reden waarom we het economisch geweld van de huidige recessie niet in deze omvang hebben zien aankomen.

Daarnaast heeft iedereen, net als met voetbal, een ´professionele´mening en is het riskant om voorspellingen te doen. Doet een econoom een verkeerde voorspelling dan wordt hij meedogenloos neergesabeld als ware het een anti-Christen ten tijde van de Spaanse inquisitie (1478 - 1834). Desalniettemin (eigenwijs als dat ik zijn kan); wat reflectie op het geschrevene en wat visie op 2010.

• Eind 2009 riepen banken (Caixa Catalunya het hardst) dat de huizenprijzen stabiliseerden. Mierda de toro (vertaal naar het Engels): banken zijn momenteel de grootste huizeneigenaren en hebben geen baat bij de huidige prijsdalingen. Het diepste dal van achterstallige betalingen (hypotheek)valt volgens economische modellen 4-5 maanden na het diepste punt in de recessie, wat op 9 maart was. In maart-mei 2010 zal een nieuwe groep mensen hun woning kwijtraken. Voor potentiële kopers: wacht nog een jaar.


• In april 2009 zei ik het al: ben je van plan om je spaargeld in een deposito te stoppen doe het dan nu (je kon toen nog 6%TAE voor 1 jaar vinden). De uitstellers moeten het nu doen met zo´n 1,5%. The early bird catches the worm.


• De banken hebben een tekort aan geld en wat een pech voor ze: ze kunnen geen hoge rendementen meer geven op spaargeld. Een paar blogs geleden zei ik het al; er komen meer onduidelijke producten op de markt met verborgen depositos én hoge rendementen als je bereid bent om meerdere produkten af te nemen. Ik heb de ofertas al gezien. De trend zet zich door in 2010.


• IBEX-35, de Spaanse beurs, is een onderwerp waar ik graag scherpe kritiek op slijp. De waarde wordt bepaald door 6 van de 35 genoteerde bedrijven en deze halen 50%(!) van hun winst uit het buitenland. Spaanse brokers blijven optimistisch. Tuurlijk, tuurlijk, de eerste helft van het jaar zal de index stijgen, maar daarna? Spanje wordt (sorry Zapatero & Salgado) economisch gezien visieloos aangestuurd en de productiviteit en handelsbalans zijn al zo slecht..... por favor..


• Ook voorspeld en ook gebeurd:´La banca sube las tarifas de todos sus servicios. Compensan así la caídadel negocio (Negocios, 5 de marzo 2009´. Banken hebben hun comissies op alle produkten verhoogd om verliezen te compenseren. VRAAG ERNAAR BIJ JE BANK! In Spanje is het mogelijk om commissies van produkten die de klant al heeft te verhogen. Lees het prikbord in je sucursal.


• Wil je minder betalen en wel rendement behalen, ponte en contacto con http://www.wernerfinance.com/ . Eens kijken of we wat laboratorium testjes op de Spaanse banken kunnen uitvoeren.

Spaanse belasting belast schaarse centen

Met het gesloten Europese geldkraantje (Centrale Europese bank), Spaanse banken die het geld -heel vriendelijk- niet naar klanten en bedrijven laten doorstromen, de dreiging van een verlaagde rating door de lage Solvabiliteit van de Spaanse economie en een stijgende morosidad* wordt het geld in Spanje nog schaarser én duurder.

Aznar had gelijk: Spain (spreek uit als ´Espeen´) is different. De Spaanse centrale bank en overheid reageren net zo snel als dat een net geverfde muur droogt.

Eén maal raden wie hier de dupe van is.

¡Correcto!... de consument.

En met wat Engelstaligen de ´icing on the cake´ noemen gaan we in 2010 meer belasting over ons Spaargeld betalen. Uiteraard vallen hier ook behaalde rendementen in spaar- en beleggingsconstructies onder.

We nemen afscheid van de vaste 18% en verwelkomen onder het mom van ´een goed begin´ op 1 januari het percentage 19 voor de eerste €6000 aan ganancias & plusvalías en 21% voor rendementen die daarboven uitvallen. Hieronder volgt een rekenvoorbeeld ter illustratie. ¡Feliz año nuevo!

*Achterstallige betalingen op kredieten