Werner Finance/www.wernerfinance.com trekt Spaans jasje aan

¨Als je zo´n 10 jaar in Spanje woont en je klanten zijn mensen die in Spanje wonen mag je je eigenlijk niet meer met een Engelstalige website vertonen,¨ zo werd mij onlangs door een Spaanse vriend verteld. En gelijk had hij.

We hebben ons nog even afgevraagd of de site naast het Spaans ook in het Engels gelanceerd moest worden, maar ervanuitgaande dat zelfs de Engelsen hun best doen de Spaanse taal machtig te worden: we decided to go Spanish.

Si Señor.

Ook vanwege het feit dat Spanje de minst ontwikkelde financiële cultuur van Europa heeft, de hoogste werkeloosheid telt en als 4e Europees land het hoogste risico op armoede onder de bevolking loopt.... wellicht geen slechte keuze.

Hoewel het sowieso tijd werd voor een nieuw logo is een crisis het beste moment om veranderingen door te voeren en met de voorbereiding op de economische opleving te beginnen. Werner Finance heeft een nieuw jasje aangetrokken: een Spaans jasje.

Om te kijken of het jasje goed valt....

geldzaken in Spanje presenteert: www.wernerfinance.com

Wanbetalers een Spaanse hypotheek?

Tijd om de kennis van de Spaanse woordenschat te verrijken:

Moroso, -sa adj. Que se retrasa en el pago de una deuda, sinónimo; mal pagador

Ik heb het wel eens vaker over morosidad, uitgestelde betalingen, gehad en je vraagt je misschien af hoe dat onderwerp ons raakt.

Velen vragen mij of het een goed moment is om een appartement te kopen. Duidelijk is dat het moment beter is dan een jaar geleden, maar voor degenen die op hete kolen zitten behoort de hamvraag in het koopproces te zijn 'Mag het iets minder zijn?'

Hoewel in sommige gevallen de "kortingen" al oplopen tot 26% zijn de prijzen nog zo flexibel als Barba-papa. Waarom ik kortingen tussen " " plaats? De huizen en pisos waren én zijn behoorlijk over gewaardeerd dus kunnen we technisch gezien niet van korting spreken. Banken doen dat wel want die willen zo snel mogelijk van die sterk groeiende portefeuille af. Logisch, nietwaar?

Echter, voordat we onderhandelingen starten het volgende: een hypotheek of andere kredietvorm aanvragen is praktisch onmogelijk wanneer je op een officiële wanbetalerslijst staat. Deze lijsten worden door alle financiële entiteiten gebruikt om onze kredietwaardigheid te toetsen. In Spanje zijn dat er twee, te weten de RAI (Registro de Aceptaciones Impagadas) en ASNEF (Asociación Nacional de Entidades de Financiación).

Zelfs na het aflossen blijf je nog een behoorlijke tijd op de lijsten staan. Bij de RAI kan dat oplopen tot 30 maanden en bij ASNEF zelfs tot 6 jaar. Jammer als je nét nu dat droomappartement wilt kopen.

Wanneer iemand schulden wil aflossen moet hij dus met die schulden beginnen die in deze officiële registers te boek staan. Overbodig, maar toch: let op aan wie je geld verschuldigd bent.

Werner Finance, www.wernerfinance.com

Stoelendansje en zwartepieten met Spaanse banken

De meest betrouwbare risicokwalificaties worden afgegeven door een bedrijf wat Moodys heet (http://www.moodys.com/) en volgens Moodys zal Spanje´s kwalificatie verslechteren als het trage reorganistieproces van het financiële systeem niet in een stroomversnelling geraakt.

¿Perdón?

¿Wat gebeurt er dan momenteel?

Terwijl Spaanse banken en spaarbanken (de van origine non-profit (wat een grap) Cajas) bezig zijn met een vermoeiend stoelendansje en elkaar de zwarte piet toespelen, lopen we als land het gevaar dat geld straks duurder wordt. En dat is niet alleen slecht voor de banken, maar voor de totale economie. Duur geld=schaars geld=vermindering consumptie=vermindering produktie=vermindering nationaal inkomen enz.enz.enz.

Banken verdienen momenteel kleine marges en genieten een als een raket stijgende morosidad (achterstallige betalingen). In plaats van hier hun aandacht op te vestigen, concentreren ze zich op de onderlinge spelletjes (welke banken zouden er eigenlijk niet meer mee mogen doen?) die ze tijdens hun speelkwartiertje spelen. Maar straks gaat de bel en dan begint de les weer.

Mijns inziens wordt het een dure les.

www.wernerfinance.com

Spanje is duur & dom

Wanneer we over financieel Spanje praten hebben we het over de meest gebrekkige financiële cultuur van Europa. Hoewel ik dit had kunnen verzinnen is dit een krantekop van anderhalf jaar geleden.

Spanje is de op één na duurste ´bankmarkt´ binnen de grenzen van onze EU en consumenten betalen zich groen en geel aan commissies.

70% van de mensen die beleggen beweert dat ze het verloop van de financiële markten kunnen voorspellen, maar aan de andere kant faalt 80% met zijn beleggingen. Dit zijn officiële cijfers!

Die financiële cultuur krijgen Spanjaarden niet op school of aan de universiteit mee. Misschien leren ze over de financiële gezondheid van bedrijven of Business Units (bedrijfseconomie, accountancy) maar over persoonlijke financiën: cero, cero.

Thuis word die financiële cultuur er ook niet met de paplepel ingegoten. Ouders hebben massaal pisos gekocht terwijl er eigenlijk geen geld voor was. Daarnaast hebben slechts 8,5 miljoen Spanjaarden aan hun pensioen gedacht (en dat terwijl de kranten vol staan met de oproep om actie te ondernemen!).

De overheid kan ons die ontbrekende financiële kennis ook niet bijbrengen omdat ze zelf geen puñetera idea heeft. De staatsschuld bedraagt 11,5% van het BNP (PIB)! En zo is het mogelijk dat een bank als Santander een grotere waarde heeft dan Spanje´s BNP.

Ik roep al jaren dat er geen ruimte meer voor constructie in Spanje is en dat Spanje zich moet richten op meer dienstverlening en produkten met een hoge toegevoegde waarde en wat lazen we vanmorgen in de krant: de overheid zet in op constructie om meer banen te creëren..........

Dom, dom,.... of zijn we vergeten dat we nog 1,5 miljoen woningen op voorraad hebben? En hoe zat het ook alweer met die vastgoedbel die zo jammerlijk uit elkaar spatte?

www.wernerfinance.com

'Werner guy' geeft lezing aan universiteit in Barcelona

Mij was gevraagd of ik mijn kijk op de Spaanse economie en het bankwezen wilde geven aan de prestigieuze Pompeu Fabra universiteit, te Barcelona.

Dat wilde ik best doen .... op voorwaarde dat mijn presentatie niet vooraf gefilterd/gecensureerd zou worden. Dat vond men ok. Als hoogste vertegenwoordiger van Werner Finance gaf ik acte de présence.

De spits voor een kleurrijk publiek van studenten en jonge professionals werd afgebeten door catedràtic Xavier Freixas (professor in Economische wetenschappen). Zijn verhaal, zoals een paar studenten omschreven, was bijna een sociaal wenselijk excuus om wat ik later als economische wanorde zou bestempelen te rechtvaardigen.

Na eervol aangekondigd te zijn, schoot het even door mijn hoofd om de handrem erop te houden en mijn kritische blik te beteugelen, maar kom op:
Ik leef in een land waar zich 43.300 bankkantoren bevinden die €220.000 per stuk per jaar kosten (totaal: 9,5 miljard!) en waar je als op een veemarkt moet onderhandelen om betere prijzen op simpele bankproducten te krijgen.

Volgens officiële cijfers ligt de werkeloosheid bijna op 2o%, maar het percentage van mensen zonder inkomen (autonomos zonder projecten) ligt natuurlijk veel hoger. Zapatero heeft het voor elkaar gebokst om het begrotingstekort op te laten lopen tot 11,5% van het BNP....

Niet dus. De handrem ging ervan af en het gaspedaal werd diep ingetrapt. Uiteraard heb ik alles netjes onderbouwd...

Er werd volop aantekeningen gemaakt en hopelijk wordt daar iets mee gedaan opdat ik dan als simpele, kritische Nederlander mijn steentje aan de economie heb bijgedragen.

Het geheel werd zeer goed ontvangen, maar door een enkeling werd ik te kritisch bevonden....
guess who...

´Churros´ en beleggingsfondsen

Ik schijn het veel over beleggingsfondsen te hebben. Dat kan kloppen...
De meeste klanten kloppen bij mij aan omdat ze graag iets meer met hun geld zouden willen doen dan het op een slappe spaarrekening of een dul depositootje te laten renderen.

Voor die enkelingen die goed weten wat ze willen én reeds over kapitaal beschikken kunnen we een aandelenportefeuille samenstellen of ons richting Forex wenden (investeren in valuta). Binnen laatstgenoemde behalen we maandelijks een gemiddeld rendement van 11%! Dat doen we niet risicoloos, maar we doen het wel. Het is beduidend meer dan 1,4% per jaar in een gemiddeld depoZzzzzzzzzzzzito.

Mijn concurrenten, de Spaanse banken, maken het me makkelijk. Afgezien van de eigen bankprodukten kan het bankpersoneel weinig uitleggen. Vraag voor de grap eens de 10 belangrijkste (qua beurswaarde) bedrijven van hun eigen IBEX op te noemen of vraag eens om uitleg waarom de Spaanse beurs weer heftig teruggevallen is... Het juiste antwoord zullen ze je schuldig blijven.

Terug naar de fondsen. Voor de leek onder onder ons: in plaats van zelf ´naar de aandelenmarkt te gaan´om daar de moeilijke selectie te volbrengen en aandelen te kopen, wordt er een kant en klaar ´mandje´ afgeleverd waar door professionals de als beste geselecteerde stukjes bedrijven in zitten. De grootte van die selectie bepaalt de mate van de risicospreiding.

Tijd is in waardebepaling altijd een belangrijke factor en kan bij het beleggen in fondsen gebruikt worden om nog meer risico te beperken. Mijn klanten weten hoe dat werkt. Bij een neergaande beurs verliezen ze waarde ten opzichte van de voorgaande maand (momenteel -2 tot -5%), maar kopen ze goedkoper voor de komende maanden.

Fondsen zijn bedoeld voor beleggingen op de midellange termijn. Het is dan ook belachelijk dat de krant ´La Vanguardia´ wekelijks de beste fondsen weergeeft. Je kom er dan ook veel lucky shots tegen (ik noem een Ibercaja Bolsa) die je vervolgens nooit meer terug ziet en dat kan je als ´jammer´bestempelen als je je geld erin investeert.

Met de onderuitgegeleden wereldeconomie houd ik het bij global funds. Je zal zien dat die sneller aantrekken dan verwacht. Niet bij beheerders van Banco Popular of de lokale churros kraam.
Banken zijn goed in bancaire producten, churros kramen maken de beste churros en het beste vermogensbeheer wordt gedaan door vermogensbeheerders..

Mijn alltime favorites zijn JP Morgan en Blackrock. Laatstgenoemde viel recentelijk weer in de prijzen.

Spanje wordt verkocht

Buitenlandse investeerders dumpen en masse de aandelen made in Spain. De stier lijkt uitgeput en weet niet, met de banderillas in zijn zijden, of hij in de arena moet blijven, de toreros moet aanvallen of een schietgebedje moet doen.

Logischerwijs pakt Obama de banken, de grootste boosdoeners in deze crisis, aan. Zijn maatregelen hebben voor- en tegenstanders en richten zich met name op de exorbitant hoge betalingen die de directivos ontvangen en de te grote dimensies die sommige financiële reuzen aannemen. De maatregelen hebben wereldwijd invloed.

Laat de banken nou net tot één van die sectoren behoren die de stier nog hoop gaven en waar de belangrijkste beurzen op onze planeet van 2,17% (Londen) tot 2,61% (New York) daalden, maakt onze geliefde stier een knieval van bijna 6%.

De Spaanse beurs (de Ibex-35) heeft na de val na januari 2008 (van 15.802 naar 6.817 punten) nog een opleving tot 12.204 kunnen maken, maar nu de beurs terugvalt naar 10123,30 kunnen we al over de voorspelde double dip spreken.

Nu Santander als een jonge stier snel groter en sterker is geworden (€1,11 miljard), is het economisch gewicht al groter dan dat van de Spaanse economie (BNP: €1,06 miljard). Willen ze die stier in e toekomst ongeremd laten groeien of naar het slachthuis sturen om ´op te splitsen´ en te verkopen?