Crisis??! We verhogen de directiesalarissen van Caixa Catalunya

De tweekoppige directie van Caixa Catalunya vond de tijd rijp voor een salarisverhoging en plena crisis. Waar een kleine 70% van de werkende bevolking (inclusief het eigen personeel in bankkantoren) het met 900 à 1200 eurootjes moet doen, verdienen de heren Adolf Todó en Jaume Masana nu €800.000 aan vast salaris.

Van 8 ton in euro´s kun je natuurlijk nauwelijks rondkomen in een jaar tijd, maar het is een aardig begin en gelukkig ontvangen de heren daarnaast nog opties en bonussen. Een hele geruststelling voor de 4,3 miljoen werkelozen die thuis duimen draaien.

Opmerkelijk is dat Caixa Catalunya de stoelendans van de Spaanse spaarbanken (de Cajas) niet ontsprongen is. Als de directie het huiswerk beter gedaan zou hebben, had een fusie niet nodig geweest. Met name de matige kwaliteit van de enorme hypotheekportefeuille maakte CC tot één van de grootste huizenbezitters in het land. Nu mag het samensmelten (klonteren?) met het geweldige Caixa Manresa en Caixa Tarragona.

De twee laatstgenoemde clubs zijn bij WernerFinance vooral bekend wegens het innen van torenhoge commissies en de beroemde ´cláusula del suelo´, waardoor hypotheekklanten niet van de lage rentestand kunnen profiteren.

Maar ach, het betreft toch allemaal bijzaken. Er zijn ergere zaken: genoemde werkeloosheid bijvoorbeeld, de trage reactiesnelheid van de regering, stagnering van de economie, de herhaalde val van de Ibex en de Spaanse (naast de Griekse en Portugese) bedreiging voor de Euro.

Wie maakt zich nog druk om die paar extra zakcenten voor Adolf en Jaume?

Onopgeloste bankklachten, klagers wees geduldig...

Ok, ok, ik zal het direct toegeven; de Spanjaarden hebben aan mij een kritische (en voor hen dus moeilijke) klant.

Ter illustratie: gisteren moest ik mijn nieuwe telefoon bij Telefonica ophalen. Aangezien de dame die mij twee maal eerder te woord gestaan had niet aanwezig was, werd mij verzocht om me als een mak lammetje bij de wachtende kudde aan te sluiten.

Toen we 25 minuten verder waren en niet één klant opgeschoten waren werd het me teveel. Die eerste 2 keren had ik al 2 uur(!) geïnvesteerd (geen return on investment) en nu hoefde ik alleen maar mijn telefoon op te halen. Ik had nota bene al betaald en mijn toenmalige telefoon in mijn zak had de hele ochtend al geen bereik en geen 'bereik = geen business'.

Ik zal je de details besparen maar Hollandse nuchterheid en vriendelijk doch zeer dringend Spaans zorgden ervoor dat ik binnen 10 minuten weer buiten stond,... met telefoon.

Helaas komen we inefficiëntie (en bewuste misleiding) veel tegen in het Spaanse bankwezen. Wanneer banken je éénmaal hun dure geld verkocht hebben (dat is hun core business) en er blijkt iets niet te kloppen en/of je hebt een klacht, volg dan de hieronder beschreven procedure.

The 7 steps of highly ineffective complaint procedures (met dank aan Stephen Covey)

1. Vraag in je filiaal naar de bankdirecteur en leg deze persoon uit wat er mis is. Gebruik duidelijke en simpele woorden, want meestal heb je niet te maken met iemand die kennis van zaken heeft.

2. Als deze persoon vindt dat je gelijk hebt, kunnen getekende contracten vernietigd worden en kan de situatie hersteld worden in de 'oude situatie' van vóór dat het mis was. Ga er niet vanuit dat deze stap reëel is.

3. Stel hetgeen wat met de directeur besproken is kort en bondig op schrift met de mededeling dat jij en deze persoon van mening verschillen. Maak een kopie van de brief en stuur deze ondertekend (beiden moeten deze brief ondertekenen) naar Servicio de atención al Cliente.

4. Wanneer je na 6 weken nog geen antwoord hebt haal je bij Werner Finance of de Banco de Espana de zogenaamde hojas de reclamación. Deze moeten ingevuld, ondertekend en naar de afdeling Servicio de reclamaciones van de Banco de Espana gestuurd worden.

5. Je mag wederom wachten. Reken minimaal op nog eens 6 weken...

6. De Servicio de reclamaciones doet een uitspraak die NIET bindend is. Dus wanneer zij je in je gelijk stelt kan de bank alsnog zeggen dat je niet in je recht staat (geloof me: ya lo he visto).

7. Als je probleem na deze stappen nog niet opgelost is kan je een juridische procedure opstarten (Wernerfinance beschikt over de juiste contacten) of je tot een consumentenbond richten.

De praktijk wijst uit dat de klachtenformulieren die in het bankkantoor zelf liggen weinig uithalen. Zonde van de bomen die ervoor gekapt zijn...

Onopgeloste bankklachten lopen altijd via de Centrale Spaanse bank. Wees dus geduldig en als je tijd teveel hebt en je verveelt kan je altijd nog bij Telefonica in de rij gaan staan...

Vanuit Geldzaken in Spanje: een heel gelukkig en (economisch) gezond 2010!

Economie is een wetenschap waarin het bepalen van oorzaak en gevolg centraal staat. Nothing more & nothing less. Laboratoriumtestjes uitvoeren zoals gebruikelijk is in natuur-en scheikunde is helaas onmogelijk. Geen geheimzinnige experimentjes op cavia´s en albino-

ratjes...

We buigen ons daarentegen over stoffige rekenmodellen en komen vaak tot de ontdekking dat er variabelen tekort schieten. Zzzzlaapverwekkend? Integendeel, het raakt alles en is dynamisch. Economie verandert, mensen evolueren. Voilà, de reden waarom we het economisch geweld van de huidige recessie niet in deze omvang hebben zien aankomen.

Daarnaast heeft iedereen, net als met voetbal, een ´professionele´mening en is het riskant om voorspellingen te doen. Doet een econoom een verkeerde voorspelling dan wordt hij meedogenloos neergesabeld als ware het een anti-Christen ten tijde van de Spaanse inquisitie (1478 - 1834). Desalniettemin (eigenwijs als dat ik zijn kan); wat reflectie op het geschrevene en wat visie op 2010.

• Eind 2009 riepen banken (Caixa Catalunya het hardst) dat de huizenprijzen stabiliseerden. Mierda de toro (vertaal naar het Engels): banken zijn momenteel de grootste huizeneigenaren en hebben geen baat bij de huidige prijsdalingen. Het diepste dal van achterstallige betalingen (hypotheek)valt volgens economische modellen 4-5 maanden na het diepste punt in de recessie, wat op 9 maart was. In maart-mei 2010 zal een nieuwe groep mensen hun woning kwijtraken. Voor potentiële kopers: wacht nog een jaar.


• In april 2009 zei ik het al: ben je van plan om je spaargeld in een deposito te stoppen doe het dan nu (je kon toen nog 6%TAE voor 1 jaar vinden). De uitstellers moeten het nu doen met zo´n 1,5%. The early bird catches the worm.


• De banken hebben een tekort aan geld en wat een pech voor ze: ze kunnen geen hoge rendementen meer geven op spaargeld. Een paar blogs geleden zei ik het al; er komen meer onduidelijke producten op de markt met verborgen depositos én hoge rendementen als je bereid bent om meerdere produkten af te nemen. Ik heb de ofertas al gezien. De trend zet zich door in 2010.


• IBEX-35, de Spaanse beurs, is een onderwerp waar ik graag scherpe kritiek op slijp. De waarde wordt bepaald door 6 van de 35 genoteerde bedrijven en deze halen 50%(!) van hun winst uit het buitenland. Spaanse brokers blijven optimistisch. Tuurlijk, tuurlijk, de eerste helft van het jaar zal de index stijgen, maar daarna? Spanje wordt (sorry Zapatero & Salgado) economisch gezien visieloos aangestuurd en de productiviteit en handelsbalans zijn al zo slecht..... por favor..


• Ook voorspeld en ook gebeurd:´La banca sube las tarifas de todos sus servicios. Compensan así la caídadel negocio (Negocios, 5 de marzo 2009´. Banken hebben hun comissies op alle produkten verhoogd om verliezen te compenseren. VRAAG ERNAAR BIJ JE BANK! In Spanje is het mogelijk om commissies van produkten die de klant al heeft te verhogen. Lees het prikbord in je sucursal.


• Wil je minder betalen en wel rendement behalen, ponte en contacto con http://www.wernerfinance.com/ . Eens kijken of we wat laboratorium testjes op de Spaanse banken kunnen uitvoeren.

Spaanse belasting belast schaarse centen

Met het gesloten Europese geldkraantje (Centrale Europese bank), Spaanse banken die het geld -heel vriendelijk- niet naar klanten en bedrijven laten doorstromen, de dreiging van een verlaagde rating door de lage Solvabiliteit van de Spaanse economie en een stijgende morosidad* wordt het geld in Spanje nog schaarser én duurder.

Aznar had gelijk: Spain (spreek uit als ´Espeen´) is different. De Spaanse centrale bank en overheid reageren net zo snel als dat een net geverfde muur droogt.

Eén maal raden wie hier de dupe van is.

¡Correcto!... de consument.

En met wat Engelstaligen de ´icing on the cake´ noemen gaan we in 2010 meer belasting over ons Spaargeld betalen. Uiteraard vallen hier ook behaalde rendementen in spaar- en beleggingsconstructies onder.

We nemen afscheid van de vaste 18% en verwelkomen onder het mom van ´een goed begin´ op 1 januari het percentage 19 voor de eerste €6000 aan ganancias & plusvalías en 21% voor rendementen die daarboven uitvallen. Hieronder volgt een rekenvoorbeeld ter illustratie. ¡Feliz año nuevo!

*Achterstallige betalingen op kredieten

Persmuskieten & Powerplayers in de Spaanse sprookjeswereld van geld en banken

Er was eens (Érase una vez....)... een land dat geregeerd werd door een grote boze wolf. Deze wolf had de democratie verworpen en wordt vandaag de dag vooral herinnerd als een beest wat iedere vorm van oppositie hardhandig de kop in drukte.

Onder het economisch vergrootglas zien we echter dat de man in kwestie (beter bekend als ´Franco´) ambitieus en carrière-georiënteerd was. Met 23 lentes was hij reeds kapitein en met 35 jaar was hij de jongste generaal van het Spaanse land. Onder Franco´s bewind kende het land een periode van stabiliteit en enorme economische groei. De welvaart nam toe en dit leidde in de jaren ´60 tot een nieuwe middenklasse.

Op de hindernisbaan naar de top stond één politieke beweging (de Falange), waarvan de leider in het gevang zat. Toen deze geëxecuteerd werd, werd dit stilgehouden voor de buitenwereld waardoor er geen nieuwe leider binnen die beweging gekozen werd. Franco liep op z´n gemak de hindernisbaan af en greep de macht. Dit was praktisch en doeltreffend. Het NIET-informeren kan tot macht leiden... Interesante...

De strategie van het niet-informeren (verder dan dat zal ik de vergelijking niet trekken) is op grote schaal toegepast door de banken en spaarbanken (cajas). Santander, BBVA en La Caixa zijn de sterspelers (lees: kampioenen in het niet-informeren) van de sterkste industrie in het moderne Spaanse sprookjesland. De Banco de España verplicht de banken om transparant

te communiceren maar voert vervolgens geen controles uit.

De beste, realistische rapporten en cijfers over de situatie van het Spaanse geld en de banken zijn afkomstig van buitenlandse bedrijven (marktonderzoek bureaus en consultancy firms) die in het Engels communiceren. Dat is jammer want laten de meeste Spanjaarden nou net geen Engels lezen.

Wanneer consumenten niet kunnen vertrouwen op de kracht van de Banco de España, de Spaanse banken, buitenlandse teksten en ook niet in aanraking komen met WernerFinance (ejem....), dan is hun enige uitweg naar informatie de Spaanse pers.

De Spaanse pers is veelal niets meer dan een ander sprookjesboek waarbij de banken als de gebroeders Grimm optreden. De Spaanse pers vermoeit ons al 3 jaar met het nieuws dat de Spaanse bankensector zo sterk is. Vaak (lees: heel vaak) zijn pagina vullende artikelen volledig gebaseerd op een rapport of onderzoek van Caixa Catalunya, BBVA en branchegenoten die allemaal hun eigen onderzoekafdeling hebben!

De persmuskieten nemen alles klakkeloos over wat de banken dicteren zonder ook maar enige onafhankelijkheid uit de pen te laten vloeien. Voorbeeld: 29 november: een pagina vullend artikel over de huizenprijzen die gestabiliseerd zouden zijn. Tussen neus en lippen door wordt genoemd dat het stuk gebaseerd is op een rapport van de SPECIALISTEN van de onderzoekstak van Caixa Catalunya. Op 3 december kunnen we echter in een klein persbericht lezen dat de Spaanse huizenmarkt nog voor 27% overgewaardeerd wordt en dat er nog 1,5 miljoen huizen op voorraad liggen...

Caixa Catalunya heeft net als andere banken huizen in portfolio waar ze vanaf moet. Ze heeft dus baat bij het afremmen van de huizenprijzen. Rapportjes en artikelen kunnen daarbij helpen, maar die horen niet in de nationale pers thuis. Het niveau past nét tussen Roodkapje en de rattenvanger van Hamelen met zijn fluit.

En ze leefden nog lang en gelukkig en WernerFinance blies het verhaaltje uit.

Rendementen in Spanje uit het verleden....

... bieden ook geen garantie voor de toekomst. Dit zinnetje wat je in Nederland bij iedere commerciële uiting van een financieel bedrijf hoort of leest moet hier nog uitgevonden worden. Spanje loopt achter.... qua service niveaus, qua economie en qua bescherming van de klant.

Tijdens mijn werk als adviseur blijft het mij verbazen hoe slecht men geïnformeerd is door de financiële instellingen die keer op keer bewijzen grijpgrage geldmachines zonder inzicht en kennis van zaken te zijn.

Van de week ben ik bij filialen van BBVA en Bancaja naar binnen gelopen. Ik had €10.000 en of de dame (BBVA) en heer (Bancaja) in kwestie misschien suggesties voor mijn spaarcentjes hadden....

Uiteraard hadden ze die: DE-PÓ-SI-TOSZzzzzzzzzzzz.... vermoeiend vind ik dat.

Zonder een profiel op te stellen of naar spaardoelen etc. te vragen wilden ze mijn geld als ´pasivo´op de balans van de bank parkeren opdat deze er leuke rendementen mee kan behalen terwijl ze mij afschepen met een reële interest van 1,8%.

Ik gaf aan dat ik mijn geld in beleggingsfondsen wilde investeren. Dat vonden ze riskant, want je wist immers nooit wat de beursen gingen doen. Dat klopt inderdaad, ..op de korte termijn. Je hebt echter ook nog zoiets als de middellange- en lange termijn die altijd rendabel zijn (European & Global) aangezien de economie zich evolueert. Noem me eigenwijs maar feiten en fictie weet ik goed te scheiden.

Na mijn aanhouden (de aanhouder wint) adviseerden ze mij in beide kantoren(!) in de IBEX-35 (de Spaanse beurs) te investeren. Ibex-belegginsfondsen hadden immers 31,3% rendement gegenereerd over de laatste 11 maanden.

Ook daar hadden ze gelijk in. Die stijging is echter veroorzaakt door een 6-tal bedrijven en die gaan het IBEX-karretje voorlopig niet meer trekken... Met een werkloosheidscijfer van 18,9%, een schuld van banken aan bouwbedrijven die over de laatste 8 jaar met 850% is gestegen en een zogenaamde morosidad (achterstallige betalingen) van 5% die in werkelijkheid veel hoger ligt is de Spaanse stier voorlopig even uitgerend. Die rendementen van gisteren liggen immers in een grijs verleden.

Tijd om naar het heden en de toekomst te kijken. De Deutsche ekonomie heeft zojuist voor de 2e keer op rij haar BNP (Bruto Nationaal Produkt) zien stijgen, de Europese inwoners krijgen vertrouwen in het herstel van het oude continent en de VS en Japan tonen ons het eerste herstel. Dat is goed nieuws.

Zonder straks achter de feiten aan te lopen investeer ik op persoonlijke titel in Europese- en wereldfondsen. De Europese economie zal niet explosief verbeteren in een jaar tijd, maar geef het die middellange termijn en je behaalt leuke rendementen in de toekomst. Velen zijn op zoek naar het ´fondo bomba´, maar die hebben het niet begrepen: een fonds is niet ontwikkeld voor de korte termijn.

Spaans koopgedrag op z´n Amerikaans; financiering

Als in het wilde westen komen er steeds meer aanbieders van ´koopwaren´op de markt terwijl de controle op deze aanbieders zich in tegengestelde richting ontwikkelt. Het kopen wordt steeds spannender. Door de prijsinflatie dalen de prijzen en op onze weg in de commerciële jungle maken bedijven het ons steeds makkelijker om die produkten te kopen die we eigenlijk niet moeten kopen. Wat bedoel ik daarmee?

Wanneer de cijfertjes op je bankrekening het niet toe laten om die aankoop te doen die je voor ogen hebt (het kopen van een woning reken ik hier niet mee) is het misschien het overwegen waard om de aanschaf uit te stellen. Het is het eenvoudigste rekensommetje:

inkomsten - uitgaven moeten groter dan o zijn...

Voor de mensen die dit wiskundige hoogstandje onder de knie hebben én besloten hebben om geen lening bij de bank los te peuteren of om het plastic kaartje waar crédito opstaat uit de portefeuille te trekken (¡chapeau!) hebben de Media Markets, PC City´s, meubelzaken en onze geliefde el Corte Inglés voor ons een hemels oplossing verzonnen: we mogen in termijnen betalen zonder interest te betalen! Wat onzettend aardig...

Zit hier iets achter? Claro que sí.

Ten eerste is het product duurder geprijsd (het Engelse hof is al overpriced, dus tel je verlies met een financieringsregeling die ´gratis´ is maar na) dan gebruikelijk is, maar dat maakt je niet uit door de regeling die je geboden wordt.

Binnen termijn x wordt je geacht de totale prijs van je aanschaf te betalen. Zonder dat het duidelijk uitgelegd wordt heben we te maken met een financieringscontract dat veelal wordt doorverkocht aan een financieringsmaatschappij (veelal onderdeel van een bank). Volgens de statistieken worden 75 tot 85% van dit soort contracten niet op tijd afbetaald en dat is business!

In de kleine lettertjes van contracten van bovengenoemde bedrijven (klanten van Werner Finance) heb ik veelal 24% kunnen lezen. Wanneer mensen niet binnen de afgesproken termijn betaalden gingen ze 24% interest betalen!

Enig idee wat dat mooie plasma scherm à €2.500 wat in 3 jaar betaald mag worden kan kosten? €2.500 x 1,24 x 1,24 x 1,24 = € 4.766 en 56 céntimos. Muchas gracias.

Tip: laat dat plasma scherm staan en kijk die wild west film op je huidige tv. Caveat emptor: laat de koper op z´n hoede zijn.