Spaanse belasting belast schaarse centen

Met het gesloten Europese geldkraantje (Centrale Europese bank), Spaanse banken die het geld -heel vriendelijk- niet naar klanten en bedrijven laten doorstromen, de dreiging van een verlaagde rating door de lage Solvabiliteit van de Spaanse economie en een stijgende morosidad* wordt het geld in Spanje nog schaarser én duurder.

Aznar had gelijk: Spain (spreek uit als ´Espeen´) is different. De Spaanse centrale bank en overheid reageren net zo snel als dat een net geverfde muur droogt.

Eén maal raden wie hier de dupe van is.

¡Correcto!... de consument.

En met wat Engelstaligen de ´icing on the cake´ noemen gaan we in 2010 meer belasting over ons Spaargeld betalen. Uiteraard vallen hier ook behaalde rendementen in spaar- en beleggingsconstructies onder.

We nemen afscheid van de vaste 18% en verwelkomen onder het mom van ´een goed begin´ op 1 januari het percentage 19 voor de eerste €6000 aan ganancias & plusvalías en 21% voor rendementen die daarboven uitvallen. Hieronder volgt een rekenvoorbeeld ter illustratie. ¡Feliz año nuevo!

*Achterstallige betalingen op kredieten

Persmuskieten & Powerplayers in de Spaanse sprookjeswereld van geld en banken

Er was eens (Érase una vez....)... een land dat geregeerd werd door een grote boze wolf. Deze wolf had de democratie verworpen en wordt vandaag de dag vooral herinnerd als een beest wat iedere vorm van oppositie hardhandig de kop in drukte.

Onder het economisch vergrootglas zien we echter dat de man in kwestie (beter bekend als ´Franco´) ambitieus en carrière-georiënteerd was. Met 23 lentes was hij reeds kapitein en met 35 jaar was hij de jongste generaal van het Spaanse land. Onder Franco´s bewind kende het land een periode van stabiliteit en enorme economische groei. De welvaart nam toe en dit leidde in de jaren ´60 tot een nieuwe middenklasse.

Op de hindernisbaan naar de top stond één politieke beweging (de Falange), waarvan de leider in het gevang zat. Toen deze geëxecuteerd werd, werd dit stilgehouden voor de buitenwereld waardoor er geen nieuwe leider binnen die beweging gekozen werd. Franco liep op z´n gemak de hindernisbaan af en greep de macht. Dit was praktisch en doeltreffend. Het NIET-informeren kan tot macht leiden... Interesante...

De strategie van het niet-informeren (verder dan dat zal ik de vergelijking niet trekken) is op grote schaal toegepast door de banken en spaarbanken (cajas). Santander, BBVA en La Caixa zijn de sterspelers (lees: kampioenen in het niet-informeren) van de sterkste industrie in het moderne Spaanse sprookjesland. De Banco de España verplicht de banken om transparant

te communiceren maar voert vervolgens geen controles uit.

De beste, realistische rapporten en cijfers over de situatie van het Spaanse geld en de banken zijn afkomstig van buitenlandse bedrijven (marktonderzoek bureaus en consultancy firms) die in het Engels communiceren. Dat is jammer want laten de meeste Spanjaarden nou net geen Engels lezen.

Wanneer consumenten niet kunnen vertrouwen op de kracht van de Banco de España, de Spaanse banken, buitenlandse teksten en ook niet in aanraking komen met WernerFinance (ejem....), dan is hun enige uitweg naar informatie de Spaanse pers.

De Spaanse pers is veelal niets meer dan een ander sprookjesboek waarbij de banken als de gebroeders Grimm optreden. De Spaanse pers vermoeit ons al 3 jaar met het nieuws dat de Spaanse bankensector zo sterk is. Vaak (lees: heel vaak) zijn pagina vullende artikelen volledig gebaseerd op een rapport of onderzoek van Caixa Catalunya, BBVA en branchegenoten die allemaal hun eigen onderzoekafdeling hebben!

De persmuskieten nemen alles klakkeloos over wat de banken dicteren zonder ook maar enige onafhankelijkheid uit de pen te laten vloeien. Voorbeeld: 29 november: een pagina vullend artikel over de huizenprijzen die gestabiliseerd zouden zijn. Tussen neus en lippen door wordt genoemd dat het stuk gebaseerd is op een rapport van de SPECIALISTEN van de onderzoekstak van Caixa Catalunya. Op 3 december kunnen we echter in een klein persbericht lezen dat de Spaanse huizenmarkt nog voor 27% overgewaardeerd wordt en dat er nog 1,5 miljoen huizen op voorraad liggen...

Caixa Catalunya heeft net als andere banken huizen in portfolio waar ze vanaf moet. Ze heeft dus baat bij het afremmen van de huizenprijzen. Rapportjes en artikelen kunnen daarbij helpen, maar die horen niet in de nationale pers thuis. Het niveau past nét tussen Roodkapje en de rattenvanger van Hamelen met zijn fluit.

En ze leefden nog lang en gelukkig en WernerFinance blies het verhaaltje uit.

Rendementen in Spanje uit het verleden....

... bieden ook geen garantie voor de toekomst. Dit zinnetje wat je in Nederland bij iedere commerciële uiting van een financieel bedrijf hoort of leest moet hier nog uitgevonden worden. Spanje loopt achter.... qua service niveaus, qua economie en qua bescherming van de klant.

Tijdens mijn werk als adviseur blijft het mij verbazen hoe slecht men geïnformeerd is door de financiële instellingen die keer op keer bewijzen grijpgrage geldmachines zonder inzicht en kennis van zaken te zijn.

Van de week ben ik bij filialen van BBVA en Bancaja naar binnen gelopen. Ik had €10.000 en of de dame (BBVA) en heer (Bancaja) in kwestie misschien suggesties voor mijn spaarcentjes hadden....

Uiteraard hadden ze die: DE-PÓ-SI-TOSZzzzzzzzzzzz.... vermoeiend vind ik dat.

Zonder een profiel op te stellen of naar spaardoelen etc. te vragen wilden ze mijn geld als ´pasivo´op de balans van de bank parkeren opdat deze er leuke rendementen mee kan behalen terwijl ze mij afschepen met een reële interest van 1,8%.

Ik gaf aan dat ik mijn geld in beleggingsfondsen wilde investeren. Dat vonden ze riskant, want je wist immers nooit wat de beursen gingen doen. Dat klopt inderdaad, ..op de korte termijn. Je hebt echter ook nog zoiets als de middellange- en lange termijn die altijd rendabel zijn (European & Global) aangezien de economie zich evolueert. Noem me eigenwijs maar feiten en fictie weet ik goed te scheiden.

Na mijn aanhouden (de aanhouder wint) adviseerden ze mij in beide kantoren(!) in de IBEX-35 (de Spaanse beurs) te investeren. Ibex-belegginsfondsen hadden immers 31,3% rendement gegenereerd over de laatste 11 maanden.

Ook daar hadden ze gelijk in. Die stijging is echter veroorzaakt door een 6-tal bedrijven en die gaan het IBEX-karretje voorlopig niet meer trekken... Met een werkloosheidscijfer van 18,9%, een schuld van banken aan bouwbedrijven die over de laatste 8 jaar met 850% is gestegen en een zogenaamde morosidad (achterstallige betalingen) van 5% die in werkelijkheid veel hoger ligt is de Spaanse stier voorlopig even uitgerend. Die rendementen van gisteren liggen immers in een grijs verleden.

Tijd om naar het heden en de toekomst te kijken. De Deutsche ekonomie heeft zojuist voor de 2e keer op rij haar BNP (Bruto Nationaal Produkt) zien stijgen, de Europese inwoners krijgen vertrouwen in het herstel van het oude continent en de VS en Japan tonen ons het eerste herstel. Dat is goed nieuws.

Zonder straks achter de feiten aan te lopen investeer ik op persoonlijke titel in Europese- en wereldfondsen. De Europese economie zal niet explosief verbeteren in een jaar tijd, maar geef het die middellange termijn en je behaalt leuke rendementen in de toekomst. Velen zijn op zoek naar het ´fondo bomba´, maar die hebben het niet begrepen: een fonds is niet ontwikkeld voor de korte termijn.

Spaans koopgedrag op z´n Amerikaans; financiering

Als in het wilde westen komen er steeds meer aanbieders van ´koopwaren´op de markt terwijl de controle op deze aanbieders zich in tegengestelde richting ontwikkelt. Het kopen wordt steeds spannender. Door de prijsinflatie dalen de prijzen en op onze weg in de commerciële jungle maken bedijven het ons steeds makkelijker om die produkten te kopen die we eigenlijk niet moeten kopen. Wat bedoel ik daarmee?

Wanneer de cijfertjes op je bankrekening het niet toe laten om die aankoop te doen die je voor ogen hebt (het kopen van een woning reken ik hier niet mee) is het misschien het overwegen waard om de aanschaf uit te stellen. Het is het eenvoudigste rekensommetje:

inkomsten - uitgaven moeten groter dan o zijn...

Voor de mensen die dit wiskundige hoogstandje onder de knie hebben én besloten hebben om geen lening bij de bank los te peuteren of om het plastic kaartje waar crédito opstaat uit de portefeuille te trekken (¡chapeau!) hebben de Media Markets, PC City´s, meubelzaken en onze geliefde el Corte Inglés voor ons een hemels oplossing verzonnen: we mogen in termijnen betalen zonder interest te betalen! Wat onzettend aardig...

Zit hier iets achter? Claro que sí.

Ten eerste is het product duurder geprijsd (het Engelse hof is al overpriced, dus tel je verlies met een financieringsregeling die ´gratis´ is maar na) dan gebruikelijk is, maar dat maakt je niet uit door de regeling die je geboden wordt.

Binnen termijn x wordt je geacht de totale prijs van je aanschaf te betalen. Zonder dat het duidelijk uitgelegd wordt heben we te maken met een financieringscontract dat veelal wordt doorverkocht aan een financieringsmaatschappij (veelal onderdeel van een bank). Volgens de statistieken worden 75 tot 85% van dit soort contracten niet op tijd afbetaald en dat is business!

In de kleine lettertjes van contracten van bovengenoemde bedrijven (klanten van Werner Finance) heb ik veelal 24% kunnen lezen. Wanneer mensen niet binnen de afgesproken termijn betaalden gingen ze 24% interest betalen!

Enig idee wat dat mooie plasma scherm à €2.500 wat in 3 jaar betaald mag worden kan kosten? €2.500 x 1,24 x 1,24 x 1,24 = € 4.766 en 56 céntimos. Muchas gracias.

Tip: laat dat plasma scherm staan en kijk die wild west film op je huidige tv. Caveat emptor: laat de koper op z´n hoede zijn.

SWAPS: Sonder Waarschuwing Aan Particulieren Slijten

Vorige week stuitte ik zowaar op een 'nieuwe wanpraktijk' in het Spaanse bankwezen. Bankdirecteuren (!) die en masse de zogenaamde (rente) SWAPS als verzekering tegen een rentestijging verkopen.

'SWAP' is overigens geen acroniem voor de door mij verkeerd geZpelde titel van dit beschaafde stukje kritiek.

Een SWAP (op z'n Castiliaans : permuta financiera) is een derivaat, wat we in beschaafd Nederlands een afgeleid product noemen. Bij een SWAP wordt er gespeculeerd met de fluctuatie van een onderliggende waarde, wat meestal een rente type betreft.

Simpel gezegd verruilen twee partijen een risico of kasstroom en deze twee componenten worden ook wel de legs van de transactie genoemd. Daarnaast wordt een bandbreedte afgesproken waartussen de onderliggende waarde (het rente type) mag schommelen. Wanneer er buiten de bandbreedte geschommeld wordt kom je als klant in de speeltuin van de bank en daar kan je ieder spel spelen wat je wilt. Onthoud wel: de bank wint altijd...

In een periode dat rentestijgingen een hot topic waren, werden SWAPS als warme broodjes ('Pas op ze zijn heet!') verkocht als -zoals eerder vermeld- verzekeringen tegen rentestijgingen. Nu de rentes flink gedaald zijn (en historische dieptepunten behalen) moeten de SWAP-klanten diep in de buidel tasten. De risico's zijn zoals gewoonlijk niet /nauwelijks uitgelegd én dat terwijl het een hoog-risico produkt betreft!

De boetes die betaald moeten worden om van dit produkt af te komen zijn torenhoog en zelfs bankdirecteuren weten in een rechtzaal niet uit te leggen hoe deze berekend worden.

Mocht je (Spaanse) mensen kennen die momenteel gebukt gaan onder dit fenomeen, laat ze dan contact met mij opnemen (info@wernerfinance.com). We hebben een associatie opgericht waar momenteel 500 gedupeerden lid van zijn.

De huidige situatie van de Spaanse banken: geen visie

Een jaar geleden werd het Spaanse bankwezen internationaal geprezen. Het zou het sterkste en gezondste systeem in de wereld zijn. Yeah right..... (zei ik toen al).

Er wordt gesproken over visie met betrekking tot het feit dat Spaanse banken weinig besmette subprime (hypotheek) pakketjes gekocht/verhandeld hebben. Er wordt even vergeten dat Spaanse banken die pakketjes niet hoefden te kopen aangezien de interne markt veel hypotheken verhandelde.

Daarnaast was de enorme Spaanse vraag naar hypotheken alleen maar mogelijk dankzij de euro, die lage interestpercentages realiseerde. In het kort: geen visie (proactiviteit), maar een vrij gelukkige samenloop van omstandigheden (reactiviteit).

De uitstaande bankenschuld aan de constructie sector is over de laatste 8 jaar gestegen met 850% terwijl de huisprijzen slechts met 10% gedaald zijn. De banken zijn momenteel de grootste huizeneigenaren in Spanje en zij houden de prijzen kunstmatig hoog door de looptijden van hypotheken systematisch te verlengen. Plat gezegd, heet dat ´uitstel van executie´. Met een werkloosheids- cijfer van 18,9% is de situatie onhoudbaar.

Mensen zonder banen kunnen hun leningen niet aflossen wat een stijging van de morosidad (=achterstallige schuldbetalingen) teweegbrengt. Banken ontvangen hierdoor minder geld. Daarnaast heeft de Centrale Europese Bank de geldkraan dichtgedraaid wat de falta de liquidez (tekort aan cold hard cash) verder opstuwt.

De piek van morosidad wordt historisch gezien 4-5 trimesters na het diepste punt van een recessie behaald. Dit diepste punt bevond zich in maart. In maart/mei 2010 krijgt de Spaanse bankensector dus de grootste klap. Boemm!!! Mogelijk gaat een enkele entiteit knockout.

De Cajas participeren op die fatale klap door te fuseren, maar in plaats van toe te geven dat slecht management hun entiteit richting afgrond dreef, beweren ze stuk voor stuk dat ze de fusie niet nodig hebben maar dat ze een strategische stap ondernemen....(gaap...)

Even wat snelle conclusies. Read ´em and wheep:

- Als je nu een lening nodig hebt ben je zuur. Je krijgt het geld niet tenzij je de hoofdprijs betaalt

- De enige manier voor banken om geld binnen te halen is jouw salaris op een rekening courant te ontvangen of depósitos te verkopen (trap hier niet in!)

- Banken zullen steeds meer onduidelijke producten lanceren waarin depósitos verwerkt zitten

- Banken zullen de overheid proberen te beïnvloeden om de constructiesector te ondersteunen.

- Banken zullen alleen hypotheken verstrekken op huizen die ze zelf in portefeuille hebben

Nu geld meer dan ooit: volg niet blindelings de adviezen van de bankmedewerker op, hij is getraind door een visieloze entiteit.... en ga rondshoppen.

DIRECT INGeluisd, geloof de interestpercentages niet

Het is goed mogelijk dat je bij de titel ´DIRECT INGeluisd...´ moet denken aan een bepaalde bank. Het is echter niet mijn bedoeling met dit schrijven deze entiteit aan de financiële schandpaal te nagelen. Temeer omdat zij de stugge Spaanse bankmarkt openbraken met 0-commissie produkten.

Veel Nederlanders die lange tijd in Spanje hebben doorgebracht (ikzelf ga richting 10 jaar) verspaansen, met andere woorden: nemen de gewoontes van de Spanjaarden over. Als voorbeeld kan ik meegeven dat mijn vrienden vaak beklag doen over het feit dat ik overal en nergens te laat arriveer.

Voor wie het momenteel even aan scherpte ontbreekt; de titel refereert aan ING. Chapeau voor het business model & marketing strategie waarmee ze in 1987 de markt openbraken. NU maken ze zich echter schuldig aan Spaanse praktijken (¿verspaansing?).
Dames en heren, we gaan het hebben over de TAE. De wat?!! De Tasa Anual Equivalente.

In het kort: sinds 1990 verplicht de Banco de España de Spaanse banken om de TAE te gebruiken wanneer er over interest gesproken wordt. De intereses nominales veroorzaakten veel onduidelijkheid onder de klanten. Waar de TAE om veel duidelijkheid kan zorgen, slagen Spaanse banken er wederom heel goed in om onduidelijkheid te creëren. Vreemd genoeg in hun eigen voordeel. ¡Vaya sorpresa! De grootste bankboeven gebruiken naast de TAE nog steeds de nominale interest.

De TAE geeft in een percentage weer wat de effectieve kosten óf opbrengsten van een financieel product zijn WANNEER DEZE EEN JAAR ZOU DUREN! Product commissies zijn hierin verwerkt. Kosten die afhankelijk zijn van derden of te maken hebben met garanties, verzekeringen of eventuele kosten die met een transferencia de fondos te maken hebben zijn exclusief. Glashelder, niet?

Hoewel de TAE ook gebruikt wordt voor interest betalingen (voor de hypotheek wenden we ons tot TAE´s broertje CER), beperk ik mij nu even tot wat het ons oplevert. HOE VAAK ZIEN WE GEEN POSTERS MET ´DE EERSTE MAAND/3 MAANDEN 6%´ (of soortgelijk) hangen. Die posters zouden in de fik moeten.

Een concreet voorbeeld. Een klant van mij, meneer Z, rekende zich rijk bij de offerte van bank S. Bank S bood hem een rentabilidad del 6% TAE durante un mes. Er mocht maximaal éénmalig €10.000 ingelegd worden en zijn geld moest een jaar op de rekening blijven staan.

6/12 =0,5 De eerste maand had meneer Z recht op een reëele interest van 0,5%, wat bij een inleg van €10.000 overeenkomt met €50. Daarna, zo stond in de kleine lettertjes, zou hij 2,25 TAE ontvangen. 2,25/12 maanden van 1 jaar=0,1875 x 11 maanden (11 maanden + de 1e maand maken het verplichte jaar van het produkt vol) = 0,020625

0,020625 x 10.050 (wat hij na de 1e maand had) = €207,28 + €50 (van 1e maand)= €257,28, dit was wat meneer Z (nee, het was niet Zapatero) terug kreeg nadat hij een jaar lang niet over zijn €10.000 kon beschikken. Meneer Z is nu een klant van mij en hij heeft zijn spaaropbrengsten vervijfvoudigd.